115
Akik Taşı Taşımak Sünnet midir? Doğal Taşların Şifası Var mıdır?
Akik Taşı Hakkındaki Rivayetler ve HükmüKonu ile ilgili bazı hadisler şöyledir. Taberânî, el-Mu'cemü'l-Evsat adlı eserinde Hz. Âişe'den (r.a.) şu rivayeti nakletmiştir:Cafer b. Ebî Tâlib'in oğullarından biri Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gelerek şöyle dedi: “Anam babam sana feda olsun ey Allah'ın Resûlü! Benimle birlikte bana bir ayakkabı ve bir yüzük satın alacak birini gönder.” Bunun üzerine Peygamber Efendimiz (s.a.s.), Bilâl b. Rebâh'ı çağırdı ve şöyle buyurdu: “Çarşıya git, ona siyah olmayan bir ayakkabı satın al. Bir de ona yüzük al; yüzüğün taşı akik olsun. Çünkü akik taşıyla yüzük takan kimsenin başına ancak kendisi için daha hayırlı olan şey gelir.1Başka rivayetler ise şöyledir:Akik taşıyla yüzük takan kimse, sürekli hayır görür.2Akik taşıyla yüzük takın. Çünkü o mübarektir.3Görüldüğü gibi bazı kaynaklarda Sevgili Peygamberimize (sav) nisbet edilen, akiğin mübarek olduğuna ve akik yüzük kullanmanın bazı faydalarının olduğuna dair çeşitli rivayetler yer almaktadır. Hz. Peygamber'e (sav) nisbet edilen, sıhhatleri tartışmalı rivayetler akik kaşlı gümüş yüzüğün ilgi görmesine yol açmıştır.4 Hadislerin sıhhat durumuna gelince, bazı âlimler bu hadisleri zayıf olarak nitelendirmiş, bazıları ise mevzu/uydurma olarak nitelendirmişlerdir.5 Hatta Ukaylî “Bu konuda sabit hiçbir şey yoktur” demiştir.6Ancak bu konuda başka sahih hadisler de vardır. Örneğin şu hadis Müslimde geçmektedir:Hz. Enes'in bildirdiğine göre Resulullah'ın (asm) yüzüğü gümüştendi ve taşı Habeşî idi.7Nevevî bu “Habeşî” ifadesini şöyle açıklar: Alimlere göre bu, Habeş taşı, yani cez' (oniks) veya akikten bir kaştır; bu ikisinin madeni Habeşistan ve Yemen'dedir. Bir görüşe göre de rengi Habeşî, yani siyahtır. Buhari'de ise “taşı kendisindendi” (yani yüzükle aynı gümüştendi) rivayeti vardır. Nevevî iki rivayeti uzlaştırır: Efendimizin (sav) bir dönemde taşı Habeşî olan bir yüzüğü, başka bir dönemde de taşı kendisinden olan bir yüzüğü bulunmuştur.8Bunun yanında Hanefi fakihlerinden Serahsî ve Kâdîhân, yeşim ve akik taşlarının yüzükte kullanılmasının helal olduğunu belirtmiştir. Molla Hüsrev ise bu hükmü genelleştirerek bütün taşların kullanılmasının caiz olduğu kanaatine varmıştır. Bu âlimler, Hz. Peygamber'e (sav) nispet edilen “Akikten yüzük edinin; çünkü o mübarektir.” rivayetini, akik taşının bir fazileti olduğunu ispat etmek için değil, yalnızca yüzükte taş kullanmanın caiz olduğunu göstermek için zikretmişlerdir. Buradan hareketle, taş olma bakımından hepsi aynı hükme tabi olduğu için akik gibi diğer taşların da yüzükte kullanılabileceği sonucuna ulaşmışlardır.⁹ Dolayısıyla bu rivayetin sıhhati tartışmalı olsa da, yüzükte akik veya başka bir taş kullanmanın caiz olduğu hükmü değişmez.Netice olarak, akik taşı taşımanın veya akik yüzük takmanın sünnet olduğu sahih bir rivayetle sabit değildir. Ancak akik ya da başka bir taştan kaşı olan gümüş yüzük takmak caizdir.Değerli Taşların Faydaları ve Şifa ÖzellikleriBu ve benzeri taşların faydaları hakkında doğrudan bir ayet yahut hadis yoktur. Ancak geçmişte eski tıp ve kaynak eserlerde değişik cihetlerle insanlara fayda sağladığı söylenmiştir. Tecrübe ile bunu aktarmışlardır.Örneğin; Akik taşının kalbi kuvvetlendirdiği, kalp çarpıntısını giderdiği, bedene ferahlık verdiği, görme gücünü artırdığı ve kanı temizlediği gibi çeşitli faydaları bulunduğuna inanılmıştır. Ayrıca takı olarak taşınmasının mutluluk verdiği ve yoksulluğu önlediği ileri sürülmüştür. İnciye ise göz hastalıklarından kalp rahatsızlıklarına, melankoliden bedensel güçsüzlüğe kadar çeşitli rahatsızlıklara iyi geldiği; kederi hafifletip ruhsal ferahlık sağladığı yönünde özellikler atfedilmiştir. Elmasın toplumda saygınlık kazandırdığı, bazı kronik hastalıklara ve böbrek rahatsızlıklarına karşı koruyucu ve iyileştirici olduğu düşünülmüştür. Kehribarın mide ve kalp rahatsızlıkları, verem, yanık ve sarılık gibi hastalıklara iyi geldiği, hatta hamileleri ve bebeklerini koruduğu kabul edilmiştir. Yakutun ise özellikle kalp rahatsızlıkları, veba ve vesveseye karşı faydalı olduğu; kalp çarpıntısını giderdiği ve vücut ısısını düşürdüğü aktarılmıştır. Bununla birlikte söz konusu özellikler tarihî tıp ve halk inanışları çerçevesinde değerlendirilmelidir; bunların tıbben kanıtlanmış veya dinen sabit şifa özellikleri olduğu anlamına gelmez.9Bu Meselede Dikkat Edilmesi Gereken İki Önemli Husus Vardır:Birincisi, bu taşlara atfedilen faydaların tamamı doğrulamaya muhtaçtır. Burada aktarılan bilgiler, eski tıp ve kaynak eserlerde yer alan, tecrübeye dayalı olduğu ifade edilen bazı değerlendirmelerdir. Bunlar ayet veya hadis değildir. Ayrıca günümüz tıbbında bilimsel bir karşılıklarının bulunup bulunmadığı, ancak ilgili uzmanlar tarafından yapılacak araştırmalarla ortaya konulabilir.İkincisi, şifayı veren yalnızca Allah'tır. Bu taşlar kendi başlarına şifa verme gücüne sahip değildir. Şifa, ancak Allah'ın dilemesiyle ve yarattığı sebepler vasıtasıyla meydana gelir. Dolayısıyla bu taşları kutsallaştırmak, onlara bağımsız bir şifa gücü atfetmek veya şifayı Allah'tan değil de doğrudan taşlardan beklemek dinen sakıncalıdır. Bunlar ancak birer vesile olarak görülebilir; asıl şifanın Allah'tan olduğu hiçbir zaman unutulmamalıdır.Ayrıca BakınızSEBEPLER NEDEN YARATICI OLAMAZ?ŞİFAYI SEBEPLERDEN BİLME HATASISEBEPLERİN HAKİKİ TESİRİ NEDEN YOKTUR?SEBEPLERE RİAYETTEN SONRA NETİCEYİ ALLAH'TAN BEKLEMEK (TEVEKKÜL)ALTIN YÜZÜK TAKMAK CAİZ MİDİR?İŞARET VE ŞEHADET PARMAĞINA YÜZÜK TAKMAKSAHTE TAKI TAKMANIN HÜKMÜKaynakçalarTaberânî, el-Muʿcemü'l-Evsat, thk. Ebû Muâz Târık b. Avadullah b. Muhammed ve Ebü'l-Fadl Abdülmuhsin b. İbrahim el-Hüseynî, Kahire: Dârü'l-Haremeyn, 1415/1995, c. 7, s. 7.Taberânî, el-Muʿcemü'l-Evsat, thk. Ebû Muâz Târık b. Avadullah b. Muhammed ve Ebü'l-Fadl Abdülmuhsin b. İbrahim el-Hüseynî, Kahire: Dârü'l-Haremeyn, 1415/1995, c. 39, s. 103.es-Süyûtî, Celâleddîn Abdurrahman b. Ebî Bekir. Câmiʿu'l-Ehâdîs. thk. Ali Cum'a vd.. , c.11, s. 227.İsmail Yalçın, “Yüzük (Fıkıh)”, TDV İslâm Ansiklopedisi, 44 (İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı, 2013), 57-58.Kastallânî, el-Mevâhibü'l-ledünniyye, Beyrut, ts., c.1, s.334.el-Ukaylî, Ebû Ca'fer Muhammed b. Amr b. Mûsâ b. Hammâd. ed-Duafâü'l-kebîr. thk. Abdülmu'tî Emîn Kal'acî. 4 Cilt. Beyrut: Dârü'l-Kütübi'l-İlmiyye, 1404/1984, c. 4, s. 448.Müslim, Libas, 2094.Nevevî, Ebû Zekeriyyâ Muhyiddin Yahyâ b. Şeref. el-Minhâc Şerhu Sahîhi Müslim b. el-Haccâc. Beyrut: Dâru İhyâi't-Türâsi'l-Arabî, 1392, c. 14, s. 71.Yağız, B. (2025). Değerli Taşların (Cevherlerin) Şifalı Kullanımı: Tuhfe-i Murâdî Üzerine Bir İnceleme. Uluslararası Türk Lehçe Araştırmaları Dergisi / International Journal of Turkic Dialects (TÜRKLAD). 9. cilt, 2. sayı, 411-433.