4.779
7. Şua 13.Mertebe
"Sonra pür-merak ve pür-iştiyâk o misâfir-i âlem-i şehâdet, cismânî ve maddî cihetinde mahsûs tâifelerin dillerinden ve lisân-ı hâllerinden ders aldığından, âlem-i gayb ve âlem-i berzahta dahi mütâlaa ile bir seyahat ve bir taharrî-i hakîkat arzu ederken, her tâife-i insaniyede bulunan ve kâinâtın meyvesi olan ve insanın çekirdeği hükmünde bulunan ve küçüklüğüyle beraber ma'nen kâinât kadar inbisât edebilen müstakîm ve münevver akılların, selîm ve nûrânî kalblerin kapısı açıldı. Baktı ki, onlar, âlem-i gayb ve âlem-i şehâdet ortasında insanî berzahlardır." cümlesini izah eder misiniz?

