Sünnet, Peygamber Efendimize (sav) nisbet edilen söz, fiil ve yapıldığını gördüğü bir şeye karşı sükut edip reddetmemesi demek olan takrire denir. Bediüzzaman Hazretlerine göre sünnetin kaynağı Peygamber Efendimizin (sav) sözleri, fiilleri ve ahvali olmak üzere üç kısımdır. Bu üç kısım da farzlar, nafileler ve adetler olmak üzere üçe ayrılmaktadır. Herkes farz ve vaciplerde Peygamber Efendimize (sav) uymak zorundadır. Terk edilmesi halinde azap vardır. Nafileler kısmına Müslümanlar uymakla mükelleftir ve çok büyük sevaplar vardır. Terk edilmesinde azap yoktur. Değiştirilmesi ise bidat ve dalalettir.

Peygamber Efendimizin (sav) adetlerine uymanın ise ferdi ve toplum hayatı açısından birçok hikmeti ve faydası bulunmaktadır. Yine Bediüzzaman Hazretlerine göre insanın tembellik ederek sünnete uymaması büyük bir zarardır. Sünneti önemsiz görmesi büyük bir cinayettir. Sünneti tenkit etmesi ise büyük bir dalalettir.

Bediüzzaman Hazretlerine göre sünnet, birer yıldız ve lamba vazifesi görerek insana rehberlik yapmakta ve hayat yolunu aydınlatmaktadır. Ona göre sünnete sarılan yükselir, hakiki mutluluğa ulaşır, tereddüt ve vesveselerden kurtulur, yolu aydınlanır, yükü hafifler. İnsan üzerindeki manevi baskılar azalır. Sünnet ruh, akıl ve kalbin manevi yaralarına devadır. Hem dünya hem de ahiretin temel taşıdır. Sünnete uymakla adetler, ibadete dönüşür. Bediüzzaman Hazretlerine göre sünnete uymak her zaman çok önemlidir. Özellikle bid'atların yoğunlukta olduğu zamanlarda daha çok önemlidir. Ümmetin fesada düştüğü zamanda ise sünnete uymak son derece önemlidir. Hatta böyle bir zamanda sünnete uymak kuvvetli bir imanı ve takvayı göstermektedir.

Tüm yönleri bakımından Peygamber Efendimizin (sav) yapmış olduğu her hal ve davranış sünnet olarak değerlendirilir. Peygamber Efendimiz (sav) sarık sarmış, cübbe giymiş, misvak kullanmıştır. Buna göre sarık, cübbe ve misvak gibi şeyler Peygamber Efendimiz bizzat kullandığı için sünnet olarak değerlendirilir.

Peygamber Efendimizin (sav) sarık sarıp cübbe giydiğine yönelik bazı hadisler şunlardır:

Bizimle müşrikler arasındaki fark, başlıklar üzerindeki sarıklardır.¹

Ebû Said Amr b. Hureys’ten (ra) rivayet edildiğine göre o, şöyle demiştir: İki omzunun arasından uçlarını sarkıttığı siyah bir sarıkla Resulullah, hala gözlerimin önündedir.²

Cabir (ra)’den rivayete göre, şöyle demiştir: Peygamber (sav), Mekke'nin fethi günü Mekke’ye başında siyah bir sarık olduğu halde girmişti. ³

Mugîre ibn Şu'be (ra) şöyle demiştir: Peygamber (sav) bir hacetini yerine getirmek için gitti. O işini bitirdikten sonra dönüp geldi. Bu sırada ben kendisini su alıp karşıladım. Abdest aldı. Üzerinde bir Şâm cübbesi vardı. Ağzını çalkaladı, burnuna su çekti, yüzünü yıkadı. Akabinde o cübbenin yenlerinden ellerini sıvayıp çıkarmaya davrandı. Yenler çok dar idiler. Bu sefer ellerini cübbenin aşağısından dışarı çıkardı ve onları da yıkadı. Başı ile ayakları üzerine de meshetti. ⁴

Tüm bu hadislerden de anlaşılacağı üzere o dönemde örf olarak sarılan sarık ve giyilen cübbe Peygamber Efendimizin (sav) de sarık sarıp cübbe giymesiyle sünnet sayılmışlardır. Özetle, cübbe ve sarığın o dönemde örf olarak kullanılması sünnet olmasına zarar vermez. Çünkü Peygamber Efendimizin (sav) yaptığı, yapmayı tavsiye ettiği ve Sahabe Efendilerimiz yaptığında ses çıkarmayarak tasvip ettiği şeylerin hepsi sünnet kapsamında değerlendirilir.