Surelerin başlarındaki tek tek okunan "yâ sin, elif lâm mim" gibi harflere huruf-u mukattaa denir. Bitişik değil ayrı ayrı okunan harfler demektir. Kur'ân'da pek çok sure, huruf-u mukattaa ile başlar. Huruf-u mukattaa; İlâhî birer şifre olup muhatabı Sevgili Peygamberimizdir. Bu ilâhî şifrelerin anahtarı Sevgili Peygamberimizde ve Peygamber Efendimizin yolunu takip eden âlimlerdedir.

Bu konuda detaylı izahlar yapan Üstad Bediüzzaman Hazretleri şöyle der:

“Surelerin başlarındaki hurûf-u mukattaa, İlâhî bir şifredir. Beşer fikri ona yetişemiyor. Anahtarı ancak Hazret-i Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâm’dadır. Hem O’nun veresesindedir (varisleri olan âlimlerdedir).”

Bediüzzaman Hazretleri, bu konuda uzun ve detaylı izahlar yaptığı yerde (الٓمٓ) huruf-u mukataasının pek çok anlamından birisini şöyle ifade eder: “(الٓمٓ) üç harfiyle üç hükme işarettir. Şöyle ki: Elif هٰذَا كَلَامُ اللّٰهِ الْأَزَلِيُّ hükmüne ve kaziyesine; lâm نَزَلَ بِه۪ جِبْر۪يلُ hükmüne ve kaziyesine; mim عَلٰي مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَ السَّلَامُ hükmüne ve kaziyesine remzen ve îmâen işarettir.”[1]

Demek ‘Elif’ harfi; هٰذَا كَلَامُ اللّٰهِ الْأَزَلِيُّ “Bu, Allah’ın ezelî kelâmıdır” hükmüne ve iddiasına,       

‘Lâm’ harfi;  نَزَلَ بِه۪ جِبْر۪يلُ “O’nu (Kur’ân’ı) Cibril (as) indirdi” hükmüne ve iddiasına,        

‘Mim’ harfi ise; عَلٰي مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَ السَّلَامُ “Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâm’a” hükmüne ve iddiasına işaret etmektedir.         

Yani elif lâm mim; “Bu Kur’ân, Allah’ın ezelî bir kelâmıdır. O’nu, Cebrail (as) vasıtasıyla Hz. Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâm’a indirdi.” manasına gelmektedir.

Bediüzzaman Hazretlerinin ifade ettiği bu mana,”elif lâm mim” harflerinin yüzlerce belki binlerce manasından sadece birisidir.

Huruf-u mukattaa ile alakalı daha detaylı malumat için lütfen bakınız;

https://risale.online/soru-cevap/huruf-u-mukattaa-ve-ebced-hesabi

https://risale.online/soru-cevap/huruf-u-mukattaa-anlami