Şeytanın Hz. Ali'yi Namaza Uyandırdığı Rivayet Doğru mudur?
Hz. Ali için anlatılan böyle bir kıssa yoktur. Ancak Hz. Muaviye için Mevlana, Mesnevi'sinde, daha önce hadis ve tarih kitaplarında geçmeyen bir kıssa anlatır. Bu kıssaya gerçekten gerçekleşmiş bir hadise olarak bakmamak gerekir. Nitekim bunu doğrulayacak bir kaynak göremedik. Ancak kıssaya ibret cihetiyle bakmak ve oradan alınacak dersleri almak güzel olacaktır. Kıssa özetle şöyledir:Müminlerin dayısı Hz. Muaviye, köşkünde uyumuştu. Köşkün kapısı içeriden kilitliydi. Zira Hz. Muaviye, halkın gelip gitmesinden yorulmuştu. Ansızın biri onu uyandırdı. Hz. Muaviye gözlerini açınca adamı göremedi. Kendi kendine, “Köşke kimse giremez. Bu küstahlıkta ve cürette bulunan kim acaba?” diye düşündü. Etrafı dolaşarak gizlenen adamın izini bulmaya çalıştı. Nihayet kapının arkasına saklanmış bir adam gördü. Adam, kapıya sinmiş, yüzünü bir perdeyle örtüp gizlenmişti.Hz. Muaviye, “Hey sen! Kimsin, adın ne?” diye sordu. İblis, kimliğini gizlemeye gerek duymadı. Hz. Muaviye'yi kandırmak için bu defa dürüst davranmayı tercih etti. Zira ona yalan söyleyebilecek durumda değildi. “Adımı açıkça söyleyeyim: Şaki İblis!” diye cevap verdi.Hz. Muaviye, “Beni niçin uyandırdın? Doğru söyle, yalan konuşma!” diyerek üsteledi. Şeytan, “Namaz vakti geldi. Hemen mescide koşmak gerek. Mustafa, mana incisini delerek, 'İbadetleri vakti geçmeden yerine getirmekte acele edin.' buyurdu.” diye cevap verdi.İblis'in Hz. Muaviye'yi namaz için uyandırması dikkat çekiciydi. Oysa Allah'ın emirlerine itaate ve iyiliğe teşvik etmek, insanın zarar görmesini engellemek, İblis'in varlık sebebine aykırıydı. Hz. Muaviye de bunun farkındaydı. Bu sebeple, “Hayır, hayır! Senin böyle bir maksadın olmaz. Bana hayra delil olasın, bu mümkün mü? Hırsız, evime gizlice giriyor da 'Bekçilik yapıyorum.' diyor. Ben o hırsıza nasıl inanayım? Hırsız, sevabı ve ecri ne bilir?” dedi.Şeytan, Hz. Muaviye'yi kandırmak için çeşitli açıklamalar yaptı ve kendisini haklı göstermeye çalıştı. Ancak Hz. Muaviye ona inanmadı. Bunun üzerine İblis, gerçek maksadını açıklamak zorunda kaldı:“Ey adil emir! Artık hilemi açığa vurayım. Eğer namazı kaçırmış olsaydın gönlüne bir dert düşecek, ah ve figana başlayacaktın. O teessüf, o figan ve o niyaz, yüzlerce zikirden ve namazdan daha üstün olacaktı. Böyle bir ahın perdeleri yakmasından korktum. Seni bunun için uyandırdım. İstedim ki böyle bir ah etmeyesin ve o mertebeye ulaşmayasın. Ben hasetçiyim; işte böyle haset ederim. Düşmanım; işim gücüm hile ve kinden ibarettir.”Bunun üzerine Hz. Muaviye şöyle karşılık verdi:“İşte şimdi doğruyu söyledin. Senden beklenen de budur; sana yakışan budur. Sen bir örümceksin, ancak sinek tutabilirsin. Halbuki ben sinek değilim. Zahmet etme ey köpek! Ben bir akdoğanım; beni ancak padişah avlayabilir. Örümcek bizim etrafımızda nasıl ağ örebilir? Gücün yetiyorsa git, sinek avla; sinekleri bir ayran tasının etrafına çağır! Onları bala çağırdığını söylesen bile bu çağrı şüphesiz yalandır; çağırdığın şey yine ayrandır. Sen beni uyandırdın ama bu uyandırış, aslında uykunun ta kendisiydi. Bana bir gemi gösterdin ama gösterdiğin gemi girdaptan ibaretti. Sen beni, daha büyük bir hayırdan mahrum bırakmak için hayra yönelttin.”1Benzer bir kıssa ayrıca bazı menkıbe kitaplarında Bayezid-i Bistami için de anlatılır. Menkıbeye göre özetle Bayezid-i Bistami, bir gece sabah namazına uyanamaz. Namazını kaza edip çok ağlar ve bir ses duyar: “Ey Bayezid, bu günahını affeyledim. Bu pişmanlık ve ağlamana da ayrıca yetmiş bin namaz sevabı ihsan eyledim.” Birkaç ay sonra yine uyku bastırınca şeytan gelip Bayezid-i Bistami'nin mübarek ayağından tutarak uyandırdı. Sebebi sorulunca şeytan, onun yine ağlayıp yetmiş bin namaz sevabı kazanmasını engellemek istediğini, “Bir vakit namaz sevabı bulasın, yetmiş bin namaz sevabına kavuşamayasın!” diye uyandırdığını söyler.2Ayrıca BakınızİSTİDRAC, KERAMET VE İKRAMMUCİZE VE KERAMET FARKIEVLİYA VE KERAMETKERAMETİ İNKAR EDEN KİŞİ DİNDEN ÇIKAR MI?SAHABELERİN YÜKSEK MAKAMISAHABE EFENDİLERİMİZİN HARİKA HALLERİ VAR MIDIR?KaynakçalarMevlana Celaluddin-i Rumi, Mesnevi ve Şerhi, Şerheden: Abdülbaki Gölpınarlı, 2. Basım, Milli Eğitim Gençlik ve Spor Bakanlığı Yayınları, İstanbul 1985, c.2, s.200-214Heyet, İslâm Âlimleri Ansiklopedisi (İstanbul: Türkiye Gazetesi Yayınları, 1992), c.3, s. 321.

