Bahse konu yer şöyledir:

"Âyâ görmüyor musun ki, bir adamın cüz’î bir emirden me’yûs olması ve vehmî bir emelden ümidinin kesilmesi ve ehemmiyetsiz bir işten inkisâr-ı hayâle uğraması sebebiyle tatlı hülyalar ona acılaşıyor, şirin vaz‘iyetler onu ta‘zîb ediyor, dünya ona dar geliyor, zindan oluyor." (17. Lema) 

Emir kelimesinin iki manası vardır.

Birincisi: Sorumlu bir kimsenin verdiği emir, buyruk

İkincisi: İş, hal, durum, vaziyet 

Birinci manaya göre cümle: Küçük bir emirden, buyruktan olumsuz etkilenmek, ümitsizliğe kapılmak

İkinci manaya göre ise: Küçük bir işten, durumdan, vaziyetten, halden dolayı ümitsizliğe düşmek

Yani bir kimsenin her hangi bir işten dolayı veya bir amirinden aldığı emirden dolayı üzülmesi, kendi içinde bunu büyütmesi ve ümitisliğe düşmesi olarak anlaşılabilir.