Meleklerin kendilerine mahsus vücutları ve suretleri vardır; fakat bu suretler bizim maddî ve kesif bedenlerimiz gibi değildir. Onlar nurânî varlık oldukları için çok farklı şekillerde temessül edebilirler. Yani aslî mahiyetleri sabit olmakla beraber, Allah’ın izniyle başka suretlerde görünebilirler.
Bu sebeple melekler için hem belirli bir mahiyet ve hüviyetleri vardır hem de tek bir maddî kalıba mahkûm değildirler, denilebilir. İnsan gibi yalnız bir bedenle kayıtlı değillerdir. Bununla ilgili Rabbimiz bir âyetinde şöyle buyurur:

Hamd, göklerin ve yerin Fâtır'ı (yaratıcısı), melekleri ikişer, üçer, dörder kanatlı elçiler yapan Allah'a mahsustur. ¹

Bu âyeti Muhammed Ali es-Sabuni şu şekilde tefsir eder:

Allah, melekleri güzel şekillerde, hayret verici suretlerde ve çok kanatlı olarak yarattı. Bazılarının iki, bazılarının üç, bazılarının dört, bazılarının da altı yüz kanadı vardır. Her iki kanat arasındaki mesafe doğu ile batı arası kadardır. Nitekim Cebrâil (as) böyledir. Onlardan öylesi de vardır ki onların yaratılışının hakikatini ve şekillerinin büyüklüğünü Allah'tan başkası bilmez. Zührî şöyle rivayet etmiştir: Cebrâîl (as), Peygamber (sav)'e dedi ki: Ey Allah'ın elçisi, İsrafil'i bir görsen nasıl şaşarsın! Onun on iki bin kanadı var. Bu kanatlarda biri doğuda, biri batıdadır. Arş ise onun omuzundadır. ²

Demek ki melâikenin kendilerine mahsus bir yaratılışı ve suretleri vardır. Bununla beraber, Cebrâil Aleyhisselâm’ın bazen sahâbî suretinde görünmesi gibi, başka şekillere girmesi de mümkündür. Demek ki aslî suretleri başka, temessül suretleri başka başka olabilir.