Kur'an'a Abdestsiz Dokunmanın Hükmü
Bütünüyle veya bir ayet dahi olsa kısmen abdestsiz olarak Kur'an'a el sürmek dinimizce uygun değildir. Hanefilere göre, Mushafın bütününe veya bir kısmına yani Mushafta yazılmış her hangi bir şeye dokunmak haramdır.1 Abdestsiz kimsenin, cenaze namazı da dahil namaz kılması, şükür ve tilâvet secdesi gibi namaz hükmüne tâbi fiilleri yapması, Kâbe'yi tavaf etmesi, Kur'an'a dokunması ve onu elle tutması câiz görülmez. Abdestsiz olarak Mushaf'a bakarak veya ezberden Kur'an okumak ise câizdir. 2
Bununla ilgili Rabbimiz şöyle buyurur:
Ona ancak temizlenmiş olan kimseler dokunur. 3
Peygamber Efendimiz'de (sav) şu şekilde buyurmuşlardır:
Kur'an'a ancak abdestli olan bir kimse el sürer.4
Fakihler abdestli olmayan bir kimsenin, Kur'an-ı Kerim okuyabileceğinde veya ona dokunmaksızın bakabileceğinde ittifak etmişlerdir. Nitekim küçük çocuğun öğrenmek maksadıyla Kur'an-ı Kerim'e elini sürmesini de caiz görmüşlerdir. Çünkü o, mükellef değildir. Bununla birlikte abdest almak daha faziletlidir.
Elimize bir eşya alıp onunla dokunmak konusunda ise mezheplerin farklı görüşleri vardır. Malikiler ve Şafiiler, arada bir engel ile veya bir çubuk ile dahi olsa abdestsiz olan bir kimsenin Kur'an-ı Kerim'e el sürmesini haram kabul etmişlerdir. Hanefi ve Hanbeliler ise temiz olmaları şartı ile arada bir engel veya bir çubuk ile Mushafa dokunmayı caiz kabul etmişlerdir.
Hanefilere göre, Mushafın bütününe veya bir kısmına yani Mushafta yazılmış her hangi bir şeye dokunmak haramdır. Para veya duvar üzerine yazılmış bir ayet dahi olsa. Aynı şekilde Mushafa bitişik, Mushaf kapağının da (abdestsiz olarak) ellenmesi haramdır. Çünkü bu da ona tabidir; ona dokunmak Kur'an'a dokunmak demektir. Kur'an-ı Kerim'den ayn mahfazaya, mesela torbasına veya kutusuna dokunmak haram değildir. Ondan ayrı bulunan çubuk, kalem, kapak gibi bir şeyle ona dokunmak caizdir. Elbise kolunun yeni ile ona dokunmak tahrimen mekruhtur. Çünkü bu da elbiseyi giyen kişiye tabidir. Buradaki engel ise, doğru kabul edilen görüşe göre torba durumundadır. Torbadan maksat, deriden veya başka şeyden yapılmış ve içinde bulunanın üzerine ağzı kapatılabilen kap demektir. 5
Malikilere göre, abdestsiz olan bir kimsenin Mushafa, onun bir kısmına el sürmesi, yazması veya isterse bir askı ile, elbise, yastık veya sandalye üzerinde dahi olsa taşınması yasaktır. İsterse dokunmak, bir engel ile bir çubuk ile olsun ve isterse bu taşıma, taşınması kastedilmemiş başka bir takım eşya ile birlikte olsun. Şayet aralarında dahilinde Kur'an-ı Kerim bulunan sandık ve benzeri bir şey olan eşyanın taşınması kastedilecek olursa, o vakit bu taşıma caiz olur. Yani eğer sadece Mushafı taşımayı veya onu eşya ile birlikte taşımayı kastederse bu taşıma haram olur. Şayet asıl maksadı eşyayı taşımak olursa o vakit caiz olur. 6
Şafiilere göre, Mushafın taşınması, yapraklarına, haşiyelerine -ondan ayrı değilde- ona bitişik olan kapağına, kabına, askısına, sandığına, Kur'an öğrenmekte olan kimse için üzerine Kur'an'ın yazılı bulunduğu tahta parçalarına, bir bez parçasıyla veya arada bir engel ile dahi dokunmak haram olur. Ancak bizzat onu taşımak maksadıyla değil de bazı eşyalar ile birlikte Kur'an-ı Kerim'i taşımak ve tefsir kısmının Kur'an'dan çok olduğu tefsir kitapları taşımak helaldir. Şayet tefsir ibareleri ile Kur'an-ı Kerim lafızları eşit miktarda olurlarsa veya Kur'an-ı Kerim kısmı daha çok olursa, o vakit caiz olmaz. Kur'an-ı Kerim sahifelerini bir çubuk ile çevirmek caizdir. Mümeyyiz olan küçük, öğrenmek maksadıyla Kur'an-ı Kerim'e dokunmaktan ve onu taşımaktan alıkonmaz. 7
Hanbelilere göre, abdestsiz olan bir kimsenin bir ayete dahi olsa Mushafa bedeninin her hangi bir kısmı ile dokunması haram olur. Arada bir engel ile veya bir çubuk ile -temiz olmaları şartıyla- dokunmak caizdir. Askısı veya kırbası ile taşımak da aynı şekildedir. İsterse maksat Mushaf taşımak olsun. 8
İkinci sorunuz olan Kur'an'ı Kerim'i Abdestsiz Okumak için bakınız: Kur'ân'ı Abdestsiz Okumanın Hükmü
Vehbe Zuhayli, İslam Fıkhı Ansiklopedisi, Risale Yayınevi, İstanbul 1994, , c.1, s.213
Diyanet İşleri Başkanlığı, İlmihal, İstanbul 1998, c.1, s.196
Vakıa, 56/79
Taberani Mucemu’l-Kebir 13217
Vehbe Zuhayli, İslam Fıkhı Ansiklopedisi, Risale Yayınevi, İstanbul 1994, , c.1, s.213
Vehbe Zuhayli, İslam Fıkhı Ansiklopedisi, Risale Yayınevi, İstanbul 1994, , c.1, s.213
Vehbe Zuhayli, İslam Fıkhı Ansiklopedisi, Risale Yayınevi, İstanbul 1994, , c.1, s.214
Vehbe Zuhayli, İslam Fıkhı Ansiklopedisi, Risale Yayınevi, İstanbul 1994, , c.1, s.214
İmam Azam, Fıkhı Ekber, Bayrak Yayınları, İstanbul 1993, s.218
Ebû Dâvûd, Tahara: 91; Tirmizî, Tahara: 111
Buhârî, Vudû’, 36
Diyanet İşleri Başkanlığı, İlmihal, İstanbul 1998, c.1, s.196

