İlgili yer Risale-i Nur'da şöyle geçmektedir:

Mesela, وَسِعَ كُرْسِیُّهُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ وَلَا یَؤُدُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِیُّ الْعَظٖیمُ İşte Ayetü’l-Kürsi’de on cümle ile on tabaka-i tevhidi ayrı ayrı renklerde ispat etmekle beraber مَنْ ذَا الَّذٖی یَشْفَعُ عِنْدَهُٓ اِلَّا بِاِذْنِهٖ cümlesiyle, gayet keskin bir şiddetle şirki ve gayrın müdahalesini keser, atar. ¹

Ayetü’l-Kürsi, Kur’an’ın en büyük ayetlerinden biridir. Bu büyüklük yalnız fazilet cihetiyle değil; tevhid, uluhiyet, hayat, kayyumiyet, ilim, irade, malikiyet, hıfz ve azamet hakikatlerini cami‘ olmasındandır.

Bediüzzaman Hazretlerinin Ayetü’l-kürsi’de İşaret Ettiği On Tabaka Tevhid Şu Şekildedir:

1. اللّٰهُ لَا اِلٰهَ اِلَّا هُوَ — Allah ki, O’ndan başka ilah yoktur. Uluhiyet hakikati; yani ibadete layık olan ancak O’dur, başkası değil. Bu cümle, mabudun (ibadete layık olan) bir olduğunu bildirerek tevhidi ispat eder.

2. اَلْحَىُّ الْقَيُّومُ — (O,) Hayy (hayatı ezeli ve ebedi olan)dir, Kayyum (bütün mevcudat kendisiyle kaim olan)dır. Hayat ve kayyumiyet hakikati. Hayat; yani hayat sahibi olmayan birinin ne ilim sıfatından, ne kudret sıfatından, ne de şefkat etmek, konuşmak gibi sıfatlarından söz edilemez. Kayyumiyet ise, bütün eşyanın ancak kendisi ile kaim olduğu Cenab-ı Hakk’ın ezelden ebede daim ve baki oluşunu ifade eder. Bu cümle, bütün mevcudatın bir tek Hayy ve Kayyum’a dayanmasıyla tevhidi ispat eder.

3. لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ — O’nu ne bir uyuklama ne de bir uyku tutar. Bu ifade, Cenab-ı Hakk’ın yaratılmış mahluklara benzemediğini gösterir; ayrıca O’nun Hayy ve Kayyum oluşunu da tekit eder. Bu cümle, acz ve gafletten münezzeh bir Rabbin Rabliğinde şerik bulunamayacağını göstererek tevhidi ispat eder.

4. لَهُ مَا فِى السَّمٰوَاتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ — Göklerde ne var, yerde ne varsa O’nundur. Malikiyet hakikatidir. Bu cümle, kâinatın tamamının bir tek Malik’e ait olduğunu göstererek tevhidi ispat eder.

5. مَنْ ذَا الَّذٖى يَشْفَعُ عِنْدَهُ اِلَّا بِاِذْنِهٖ — İzni olmadan O’nun huzurunda şefaat edecek olan kimdir? Mutlak hakimiyet şerik kabul etmez. Bu cümle, hüküm ve tasarrufun yalnız O’na ait olduğunu bildirerek tevhidi ispat eder.

6. يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدٖيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ — (Onların) önlerindekini ve arkalarındakini (geçmiş ve geleceklerini) bilir. İlim hakikati; Cenab-ı Hakk’ın her şeyi bilmesini ifade eder. Bu cümle, her şeyi ihata eden ilmin bir tek Zat’ta bulunmasıyla tevhidi ispat eder.

7. وَلَا يُحٖيطُونَ بِشَىْءٍ مِنْ عِلْمِهٖ اِلَّا بِمَا شَاءَ — Halbuki (onlar ise) O’nun ilminden, dilediği kadarından başka bir şey kavrayamazlar. İrade ve dileme hakikati. Bu cümle, varlıkların ilminin sınırlı ve Allah’ın dilemesine bağlı olduğunu göstererek tevhidi ispat eder.

8. وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ — Kürsi’si, gökleri ve yeri kaplamıştır. Her şeyi kuşatması ve her şeyden haberdar olması. Bu ifade, Allahü Teala’nın azametinin bir tasviridir. “Allah’ı hakkıyla takdir edemediler. Halbuki yeryüzü kıyamet gününde bütünüyle O’nun kabzasındadır. Gökler de O’nun sağ eliyle dürülmüştür.” mealindeki ayet gibi mücerred bir temsildir. Bu cümle, ihata eden bir azamet ve rububiyetin ancak bir tek Zat’a ait olabileceğini göstererek tevhidi ispat eder.

9. وَلَا يَؤُدُهُ حِفْظُهُمَا — Her ikisinin muhafazası O’na ağır gelmez. Her şeyi muhafaza etmesi, hıfziyet delilidir. Bu cümle, semavat ve arzın beraber idare ve muhafazasının bir tek Hafız’a ait olduğunu göstererek tevhidi ispat eder.

10. وَهُوَ الْعَلِىُّ الْعَظٖيمُ — Ve O, Aliyy (pek yüce olan)dir, Azim (pek büyük olan)dir. O, benzeri ve şeriki olmaktan yücedir. O’na nispetle masiva hakirdir, küçüktür. Bu cümle, sayılan hakikatlerin umumunu da içine alır. Bu cümle, mutlak ulviyet ve azametin yalnız Allah’a mahsus olduğunu bildirerek tevhidi ispat eder.

Bediüzzaman Hazretlerinin beyan ettiği gibi, Ayetü’l-Kürsi’deki bu on cümle, tevhidin on tabakasını ayrı ayrı renklerde gösterir. Bilhassa مَنْ ذَا الَّذٖى يَشْفَعُ عِنْدَهُ اِلَّا بِاِذْنِهٖ cümlesi, gayet keskin bir surette şirki ve gayrın müdahalesini keser, atar.

Ayetü’l-Kürsi’nin önemiyle ilgili Sevgili Peygamberimiz (sav) şöyle buyurmaktadır:

Übey bin Ka‘b r.a. şöyle anlatır: Resulullah (s.a.v.) bana, “Ey Ebu Münzir! Allah’ın kitabından ezberinde bulunan hangi ayetin daha büyük olduğunu biliyor musun?” diye sordu. Ben, “Allah ve Resulü daha iyi bilir.” dedim. Sorusunu tekrarlayınca, “Allahü la ilahe illa hüvel hayyül kayyum...” (Ayetel Kürsi) dedim. Bunun üzerine göğsüme hafifçe vurarak, “İlim sana mübarek olsun ey Ebu Münzir!” buyurdu.²

Her şeyin bir senamı (en yüksek noktası, zirvesi) vardır. Kur’an’ın senamı da Bakara Suresi’dir. Onun içinde bir ayet vardır ki o, Kur’an ayetlerinin efendisidir. O da Ayetel Kürsi’dir. ³

Sonuç olarak, Ayetü’l-Kürsi hem mana cihetiyle tevhidin en cami‘ ve kapsamlı derslerinden biridir hem de Resul-i Ekrem Aleyhissalatü Vesselam’ın beyanıyla Kur’an’ın en büyük ayetleri arasında yer alır. Bu sebeple onu okumak, yalnız sevap kazandıran bir tilavet değil; kulun Rabbini tanımasına, imanını kuvvetlendirmesine ve kalbini itmi’nana kavuşturmasına vesile olan büyük bir kulluktur. Fazileti de muhtevasındaki ulvi hakikatler de bu ehemmiyeti açıkça göstermektedir.