Mâlikî mezhebi içinde azınlıkta kalan bir görüş hariç tutulursa fakihlerin büyük çoğunluğu, köpeğin yırtıcı hayvanlar grubunda yer aldığı ve etinin yenmesinin haram olduğu görüşündedir. Yırtıcı hayvanın tanımında da onun alt ve üst çenelerindeki -Türkçe’de köpek dişleri denilen- dört sivri ve uzun dişiyle avlanması ve kendini savunması ölçü alınır.

Bazı Mâlikî fakihleri ise Kur’ân’da avcı köpeklerin yakaladığı av hayvanının helâl kılınmasını, cins olarak da sadece domuzun haram kılınıp yiyecekler konusunda aslî hükmün ibâha olduğuna işaret edilmesini¹  göz önüne alarak, ayrıca Kur’ân’daki genel izinle hadislerde yırtıcı hayvanların etinin yasaklanmasının arasını telif edebilmek için bunların etinin yenmesini mekruh saymakla yetinmişlerdir.² 

1. En‘âm 6/145

2. Ali Bardakoğlu, TDV İslâm Ansiklopedisi, Diyanet Yayınları, Ankara 2002, c.26, s. 251