Bir Bebeğin Oluşumunda Tesadüf Neden İmkânsızdır?

Anne karnındaki bir bebeğin oluşumu, baştan sona kadar son derece düzenli, ölçülü ve hikmetli bir yaratılıştır. Bu hadise dikkatle düşünüldüğünde, bunun tesadüfle açıklanamayacağı açıkça görülür. Çünkü ortada gelişigüzel bir oluşum değil; planlı, dengeli ve gayeli bir inşa vardır.

İnsanlar asırlardır anne karnındaki bebeğin nasıl oluştuğunu merak etmişlerdir. Bugün de bu konu ilim dünyasının en dikkat çekici araştırma sahalarından biridir. İnsan vücudunun yaratılışında öyle ince ayrıntılar ve harika nizamlar vardır ki bunların her biri Allah’ın ilmine, kudretine ve hikmetine delalet eder.

Hücrelerin Şaşırtıcı Düzeni

İnsanın yaratılışı bir tek hücre ile başlar. Bu hücre bölünür, çoğalır ve zamanla milyonlarca hücre meydana gelir. Fakat bu çoğalma rastgele değildir. Bir süre sonra hücrelerin bir kısmı birbirinden farklı vazifeler üstlenmeye başlar. Kimi gözün bir parçasını, kimi kalbi, kimi kemiği, kimi de sinir sistemini meydana getirir. Yani hepsi aynı maddeden yaratıldığı halde bambaşka vazifeler yaparlar.

Burada açık bir hakikat görünür: Şuursuz, ilimsiz ve iradesiz hücreler kendi başlarına ne yapacaklarını bilemezler. Hangi hücrenin nereye gideceğini, ne kadar çoğalacağını, ne zaman duracağını kendileri tayin edemezler. Öyleyse bütün bu faaliyetler, sonsuz ilim, kudret ve hikmet sahibi olan Allah’ın yaratmasıyla gerçekleşmektedir.

Gözün Oluşumu Bize Ne Gösterir?

Mesela sadece gözün yaratılışını düşünmek bile bunu anlamaya yeter. Göz, son derece hassas ve karmaşık bir organdır. Onu meydana getiren hücreler aylar boyunca tam bir düzen içinde hareket eder. Bazıları korneayı, bazıları merceği, bazıları göz bebeğini, bazıları da diğer tabakaları oluşturur. Her biri kendi vazifesini bilir gibi tam gerektiği yerde durur. Hiçbiri diğerinin işine karışmaz. Hiçbir tabaka eksik veya fazla olmaz.

Böyle mükemmel bir organın tesadüfen meydana geldiğini söylemek aklen mümkün değildir. Çünkü tesadüf; kördür, şuursuzdur, ölçüsüzdür. Halbuki gözde ölçü, denge, uyum ve ince bir san’at vardır. Demek ki onu yapan, her şeyi bilen ve her şeye gücü yeten Cenab-ı Hak’tır.

Her Hücrenin Yerini Bilmesi Mümkün müdür?

Anne karnındaki gelişimde en dikkat çekici noktalardan biri de hücrelerin tam gitmeleri gereken yerlere gitmeleridir. Eğer bir hücre yanlış yere gitse veya vazifesini yanlış yapsa, insan bedeni düzgün şekilde oluşmaz. Mesela göz için gerekli bir yapı başka bir yerde oluşsa, hayat için gerekli denge bozulur. Fakat her defasında hücreler tam yerli yerinde vazife görürler.

Bu da gösteriyor ki onlar başıboş değildir. Kendi kendilerine hareket etmiyorlar. Hepsi bir emirle sevk ediliyor, bir ilimle yönlendiriliyor. Demek ki o hücreleri sevk eden Allah’tır.

Bu Oluşum Neden Tesadüf Olamaz?

Tesadüf, plansız ve maksatsız olaylara verilen isimdir. Halbuki anne rahmindeki bir bebeğin yaratılışında baştan sona kadar plan, ölçü, sıra ve hikmet vardır. Önce belli aşamalar yaşanır, sonra organlar oluşur, ardından beden tamamlanır. Her şey tam zamanında meydana gelir. Ne eksik olur ne fazla olur.

Eğer bu iş tesadüfe bırakılsaydı, hücrelerin rastgele çoğalması, organların yanlış yerde oluşması, bedenin düzensiz bir hal alması gerekirdi. Fakat böyle olmuyor. Her şey son derece muntazam oluyor. Bu ise tesadüfü değil, kastı; başıboşluğu değil, iradeyi; şuursuzluğu değil, ilmi gösterir.

“Ya İleride Değişirse?” Şüphesine Cevap

Bazen insanın aklına, “Ya ileride bu bilgiler değişirse?” veya “Belki eskiden gelişim böyle değildi.” gibi sorular gelebilir. Bu tür vesveselerde dikkat edilmesi gereken nokta şudur: İlim ilerledikçe yaratılıştaki düzen daha iyi anlaşılır; nizam ortadan kalkmaz. Yeni keşifler, Allah’ın san’atını inkar etmez; bilakis daha açık gösterir.

Bugüne kadar insanın yaratılışı hakkında elde edilen bilgiler, düzensizliği değil; düzeni, başıboşluğu değil; hikmeti göstermiştir. Anne karnındaki gelişimin safhaları farklı şekillerde daha ayrıntılı anlatılabilir; fakat bu safhaların hikmetli, ölçülü ve intizamlı olduğu gerçeği değişmez.

Kur’an’ın Bildirdiği Hakikat

Kur’an-ı Kerim, insanın anne karnındaki yaratılış safhalarına işaret ederek bu yaratılışın tesadüf değil, doğrudan doğruya Allah’ın kudretiyle olduğunu bildirir. İnsan, basit görünen bir başlangıçtan alınır; sonra safha safha geliştirilir; sonunda gören, işiten, düşünen bir insan haline getirilir. Bu büyük değişim, kendi kendine olamaz.

Sizi (ana) rahimler(in)de nasıl dilerse (öyle) şekillendiren O’dur. O’ndan başka ilah yoktur; (O,) Azizdir, Hakimdir.¹

Şanım hakkı için, (biz) insanı, çamurdan (süzülmüş) bir hulasadan yarattık. Sonra onu belli bir zamana kadar sağlam bir yerde yerleştirdik. Sonra o nutfeyi bir alaka olarak yarattık, sonra o alakayı bir mudga olarak yarattık, sonra bu mudgayı birtakım kemikler halinde yarattık, sonra bu kemiklere bir et giydirdik. Sonra onu başka bir yaratılışla meydana getirdik. İşte yaratanların en güzeli olan Allah, ne yücedir!²

Her İnsanın Benzer ve Farklı Yaratılması

Anne karnındaki çocuk, bütün insanlarla aynı temel organlara sahiptir. İki göz, iki kulak, iki el, iki ayak gibi bütün temel yapılar her insanda bulunur. Bu durum, bütün insanları yaratanın bir olduğunu gösterir. Çünkü aynı planı, aynı hikmeti ve aynı insan yapısını bütün insanlarda tekrar eden ancak tek bir Halık olabilir.

Bununla beraber her insanın yüzü, sesi, siması ve pek çok özelliği de diğerlerinden farklıdır. Bu da her bir ferdin hususi olarak yaratıldığını gösterir. Demek ki insanları yaratan Zat, hem bütün insanları kuşatan bir ilme sahiptir hem de her birini ayrı bir san’atla yaratmaktadır. O da Allah’tır.

Netice

Anne karnındaki bir bebeğin oluşumu; hücrelerin çoğalması, farklılaşması, organların yerli yerinde meydana gelmesi, her şeyin tam zamanında gerçekleşmesi ve sonunda mükemmel bir insanın ortaya çıkmasıyla açıkça gösteriyor ki bu hadise tesadüf işi değildir. Bu yaratılış; ilim, irade, kudret ve hikmet sahibi olan Allah’ın eseridir.