Rahmet-i ilahiyenin en latif en güzel en hoş en şirin cilvelerinden biri olan bir iksir-i nurani şefkattir. Üstad Bediüzzaman Hazretleri bunu şu şekilde izah eder:

Rahmet-i İlâhiyenin en latîf, en güzel, en hoş, en şirin cilvelerinden olan şefkat, bir iksîr-i nûrânîdir. Aşktan çok keskindir. Çabuk Cenâb-ı Hakk’a vusûle vesîle olur. ¹

Şefkat, zararlardan koruma ve acıma duygusu ile karışık olan şiddetli bir sevginin adıdır. Şefkat pek geniştir. Bir zât, şefkat ettiği evlâdı münasebetiyle bütün yavrulara, hattâ bütün canlılara şefkatini kuşattırır ve Rahîm isminin ihatasına bir nevi aynadarlık gösterir. Şefkat, safi ve karşılıksızdır. En basit mertebede olan hayvanların yavrularına karşı fedakârane şefkatleri buna delildir. Halbuki aşk ücret ister ve karşılık taleb eder. Bundan dolayı şefkat aşktan keskindir.