Bediüzzaman Hazretleri, yazı yazmanın beş ayrı tarzda ibadet olduğunu söylediği yerde şöyle söylemektedir:

Müslümanlara iman cihetinde hizmet etmektir.¹

İmanın sarsıldığı bir asırda, bir insanın imanının kurtulmasına vesile olmak çok büyük bir hizmettir. Sevgili Peygamberimiz (sav) şöyle buyurmaktadır:

Bir kişinin hidayetine vesile olmak, güneşin doğup battığı her şeyden daha hayırlıdır.²

Risale-i Nur'u yazmak, iki önemli cihetle büyük bir hizmettir.

Birincisi, Risale-i Nur kuvvetli iman dersleridir. Bu hakikatleri yazan kişi, onları yazarken okur, düşünür ve tefekkür eder; böylece en başta kendi imanını kuvvetlendirir. Aynı zamanda yazılar çoğaldıkça başkalarının eline geçer, insanlar onları okuyarak veya dinleyerek istifade eder ve imanları kuvvetlenir. Böylece kalemle yapılan bu hizmet, hem kişinin kendi imanına hem de başkalarının hidayetine vesile olur ve toplumun iman kalesinin güçlenmesine katkı sağlar.

İkinci ciheti ise, Risale-i Nur'un aslında Kur'ân harfleriyle yazılmış orijinal nüshalar olmasıdır. Bu nüshaları yazmakla Kur'ân harfleri günlük yazıda kullanılmaya devam eder, unutulmaktan korunur ve başkalarına da öğretilerek yaygınlaşır. Geçtiğimiz asırda ve şu anda, insanların Kur'ân harflerinden uzaklaşmasının maneviyatlarına ne kadar zarar verdiği açıktır. Çünkü insanlar günlük hayatta kullandıkları yazı sayesinde Kur'ân ile daha kolay bağ kurabiliyorlardı. Bu bağ zayıfladıkça Kur'ân ve imanla olan yakınlık da azalmıştır. Buna karşılık Kur'ân yazısına rağbet arttıkça, insanların Kur'ân'la olan bağı yeniden güçlenecek ve imanlarının kuvvetlenmesine vesile olacaktır. Bediüzzaman Hazretleri'nin buna işaret eden bir cümlesi şöyledir:

Risale-i Nur kendi şakirdleri ile laakal yüzer kalemle yüzer parça Risale-i Nur'un eczalarıyla ve intişar eden yirmi bin nüshasıyla laakal yüz bin adamı huruf-ı Kur'aniye lehine ve sünnet-i seniyeye ittiba ve imanlarının takviyesine ve Hazret-i Ali (ra) hiddet ettiği iki cereyana karşı tamamıyla mukavemet ettiklerinden, elbette Hazret-i Ali (ra) يَٓا اَيُّهَا الْاِخْوَانُ tabir ettiği ihvanları içinde hususi bir surette onlara bakıyor.³

Risale-i Nur, fedakâr talebeleri tarafından yüzlerce kalemle yazılmış, çoğaltılmış ve birçok insana ulaştırılmıştır. Bu faaliyet sayesinde pek çok kişi Kur'ân harflerini öğrenmeye yönelmiş ve imanını kuvvetlendirme fırsatı bulmuştur. Aynı zamanda Risale-i Nur, iman ve İslam'a zarar veren bazı fikir akımlarına karşı manevi bir kuvvet meydana getirmiştir. Özellikle bu eserlerin Kur'ân harfleriyle yazılması, geçen asırda unutturulmaya çalışılan Kur'ân hattının canlılığını korumasına ve kopan manevi bağların yeniden kurulmasına vesile olmuştur. Kur'ân hattına olan rağbet arttıkça, fertlerin imanla olan irtibatı da aynı nispette kuvvetlenmiştir. Yazma hizmeti esnasında ortaya çıkan o saf ihlas ve âlimlerin mürekkebi sırrıyla hareket eden kalemler, on binlerce nüshanın yayılmasıyla büyük bir manevi kuvvet oluşturmuştur. Bu hizmeti yapanlar da, Şah-ı Velayet Hazret-i Ali (ra) gibi büyük zatların “Ya eyyühel ihvan! (Ey benim kardeşlerim)” hitabındaki hususi ilgi ve teveccühüne; ve manevi korumasına nail olmuşlardır.