Bu cümlede nefsine zulmetmek tabiriyle kasdolunan şey, insanın kendi kendine zulmedip zarar vermesidir.

Çünkü nefsin iki manası vardır. Birisi, insanı kötülüklere yönlendiren nefs-i emmâresi, diğeri insanın kendisi. Yani insan nefs-i emmâresine değil kendine zulmediyor. Zaten sorduğunuz cümlenin iki satır yukarısında geçen şu cümle de bu manayı gösteriyor:

“Hem o târik-üs salât (namazı terk eden kişi), kendi kendine mâlik (sahip) olmadığı için, kendi mâlikinin bir abdi (kulu) olan kendi nefsine zulmeder. Onun mâliki, o abdinin hakkını, onun nefs-i emmaresinden almak için, dehşetli tehdid eder.”

Sekizinci Söz’de nefsine zulmetmenin manası açıkça “kendi kendine zulmetmek” olarak şöyle geçmiştir:

“Bir adam, güzel bir bahçede, ahbablarının ortasında, yaz mevsiminde hoş bir ziyafetteki keyfe kanaat etmeyip kendini pis müskirlerle sarhoş edip; kendisini kış ortasında, canavarlar içinde aç, çıplak tahayyül edip bağırmaya ve ağlamaya başlasa, nasıl şefkate lâyık değil, kendi kendine zulmediyor.”