Bu konudaki hadis sahihtir. Kütüb-i Sitte’de yer alan hadisin uzun metni şöyledir:
Kays,b. Sa'd demiştir ki: Ben Hîre'ye geldiğim zaman Hîre'lilerin baş kumandanlarına secde etmekte olduklarını gördüm ve (kendi kendime) Rasûlullah, secde edilmeye onlardan daha lâyıktır, dedim. (Bunun üzerine) Rasûl-i Ekrem'in yanına gelip; Hireye gitmiştim. Onları (Hirelileri) başkumandanlarına secde ederlerken gördüm. Ey Allah'ın Rasûl-ü, sen secde edilmeye (onlardan) daha layıksın" dedim. (Resûl-i Ekrem de)"Sen (buna) inanıyor musun? Sen benim kabrime uğramış olsan ona secde eder misin?" diye sordu. (Ben de); Hayır" diye cevap verdim. Bunun üzerine (Rasûl-i Ekrem-Efendimiz)"(Bunu) yapmayınız, eğer ben (insanlardan) birinin (diğer) birine secde etmesini emredecek olsaydım kadınların kocalarına secde etmelerini emrederdim. Çünkü Allah kadınlar üzerine kocalar için bir hak koymuştur” buyurdu.1
Dinimizde Allah’tan başkasına secde etmek yasaktır. Hadis-i şerifte geçen secde ifadesi, kocaya karşı hürmeti ifade etmektedir. Kocanın evin reisi olması, fedakâr bir şekilde çalışması, eşinin ve çocuklarının nafakasını ve rızkını temin etmesinden dolayı hürmete layık görülmüştür. Başka hadis-i şeriflerde de kocanın üstünlüğüne ve hanımının ona itaat etmesine yönelik ifadeler vardır. Birkaçını buraya alıyoruz:
Bir kadın kocası yanındayken onun izni olmadan oruç tutamaz. Kocasının izni olmadan bir kimseyi evine alamaz2
Başka bir Hadis-i Şerifinde Peygamberimiz sav şöyle buyurmuştur:
Bir koca karısına ihtiyaç duyup da onu yanına çağırdığında, kadın ocak başında bile olsa, hemen kocasının yanına gelsin.3
Yine Kur’an-ı Kerim’de bu hususla alakalı şu ayet-i kerime geçmektedir
Erkekler, kadınlar üzerine hâkimdir (onların reisidir)ler. (Bu,) Allah'ın(insanlardan) bazılarını (erkekleri), bazısından (kadınlardan) üstün kılması ve (erkeklerin kendi) mallarından sarf etmeleri sebebiyledir.4
Ayet-i kerimeden anlaşıldığı üzere, erkeklerin kadınlara hâkim kılınması kendi mallarından sarf etmeleriyle ilişkilendirilmiştir.Yukarıdaki hadis-i şerif ve ayetin vurgu yaptığı ortak mânâ hanımının kocasına itaat ve hürmet etmesidir.
Ebu Davud, Nikah, 40,Tirmizî, Rada' 10
Buhârî, Nikâh, 84, 86, VI, 150; Müslim, Zekât, 84, I, 711
Tirmizî, Radâ`, 10, III, 465
Nisa4/34

