Salavat getirirken eli kalbin üzerine koymanın sünnet olduğuna veya Peygamber Efendimiz’den (s.a.v.) ya da sahabeden nakledilmiş bir uygulama olduğuna dair bir rivayete rastlayamadık. Bu davranış, Müslümanlar arasında hürmet ve saygı niyetiyle yerleşmiş örfi bir uygulamadır.

Bu uygulamanın yaygınlaşmasında, sevginin ve muhabbetin merkezinin kalp olarak görülmesinin etkili olduğu söylenebilir. İnsanlar ellerini kalplerinin üzerine koyarak Peygamber Efendimiz’e (s.a.v.) duydukları sevgiyi, muhabbeti ve hürmeti sembolik olarak ifade etmektedirler. Nitekim birbirimize selam verirken de bazen elimizi göğsümüzün üzerine koyarız.

Bu sebeple hürmet niyetiyle yapılmasında dinen bir sakınca yoktur. Ancak bu davranışın sünnet zannedilmesi, dinin bir gereği gibi algılanması veya yapmayanların kınanması doğru değildir.

Bu davranışın kendisi bir ibadet ya da sünnet olmadığı için, ona özel bir “sünnet sevabı” yoktur. Ancak Peygamber Efendimiz’e (s.a.v.) hürmet niyetiyle yapıldığında, bu niyet sebebiyle sevap umulur.