Bir kimsenin maruz kaldığı ağır ve çirkin sözler, o kişinin iffetine, namusuna ve eşine olan sadakatine zarar vermez. Günah ve mesuliyet, o sözü söyleyene aittir.¹ Bu ve benzeri durumlarda gelen vesveseler de istem dışı olduğu için kalben kabul edilmedikçe ve iradi olarak meyledilmedikçe günah olmaz; iffet ve sadakati bozmaz.²

Bununla beraber, küfürbaz olduğu bilinen yabancı veya mahrem olmayan herhangi bir erkekle aynı ortamda bulunmak ve onunla inatlaşmak da doğru değildir. Mümin, kendisini fitneye, hakarete ve lüzumsuz gerilime açık hale getirmez. Böyle kimselerle mesafeyi korumak, tartışmayı uzatmamak ve baş başa kalmamak daha uygun olur. Özellikle eş ile küslük ve benzeri olayların yaşandığı süreçlerde daha hassas davranmak gerekir.

Netice olarak, maruz kalınan çirkin söz, kişiyi manen kirletmez; ancak bundan sonra benzeri şahıs ve ortamlara karşı daha dikkatli davranmak gerekir.