İlgili hadis şöyledir:
Resûlullah, erkeklerden kadınlara benzeyenlere ve kadınlardan erkeklere benzeyenlere lânet etti.1
Hadisin zahirinden, karşı cinse her hususta benzemekten sakındırma anlamı anlaşılmaktadır. Ancak diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde, burada kastedilenin özellikle giyim-kuşam, bazı özellik ve nitelikler, hareketler ve benzeri hususlarda karşı cinse benzemek olduğu anlaşılmaktadır.2
Hadisin bu anlamını açıklamak üzere, meşhur Buhârî şerhi Fethu’l-Bârî’de İbn Hacer el-Askalânî, Taberî’nin açıklamasına yer vererek şöyle demektedir:
Taberî şöyle demiştir: “Bunun anlamı, erkeklerin kadınlara mahsus olan elbise ve süslenme hususlarında kadınlara benzemelerinin; kadınların da bunun aksine erkeklere benzemelerinin câiz olmamasıdır.” Ben derim ki: Konuşma ve yürüme tarzında da böyledir.3
İmam Nevevi ise şöyle demektedir:
Muhannes (kadınsı özellikler taşıyan erkek) iki çeşittir:
Birincisi: Yaratılıştan bu şekilde olan ve kadınların ahlâkına, giyim-kuşamına, konuşmasına ve hareketlerine kendi isteğiyle özenip onları taklit etmeyen kimsedir. Böyle bir kimse için kınama, günah, ayıplama veya ceza yoktur. Çünkü o kimse mazurdur.
İkincisi: Kadınların ahlâkını, hareketlerini, duruş ve tavırlarını, konuşmalarını ve giyim-kuşamlarını kendi isteğiyle taklit eden ve buna özenen kimsedir. İşte hadiste kınanan ve lanetlenmesi bildirilen kimse budur.4
Bedreddin Aynî ise hadisi şöyle şerh etmektedir:
Erkeklerin kadınlara benzemesi, kadınlara mahsus olan giyim ve süslenme hususlarında olur. Mesela kadınlara özgü olan baş örtülerini (mukanna‘), gerdanlıkları, boyun süslerini, bilezikleri, halhalları, küpeleri ve benzeri erkeklerin takması uygun olmayan şeyleri takmaları böyledir.
Kadınların erkeklere benzemesi ise erkeklere mahsus olan şeyleri kullanmaları şeklinde olur. Mesela ince tabanlı/ince ayakkabılar giymeleri ve bunlarla erkeklerin bulunduğu meclislerde yürümeleri; erkeklere mahsus olan üstlükleri, şallar/aba türü giysileri, sarıkları ve benzeri kadınların kullanması uygun olmayan şeyleri giymeleri buna örnektir.
Sonuç olarak, Hz. Peygamber’in (sav) erkeklerin kadınlara, kadınların da erkeklere benzemelerini yasaklayan ve bu davranışta bulunanları lânetleyen hadisleri, karşı cinse ait olduğu kabul edilen özelliklerin kasıtlı olarak benimsenmesini konu edinmektedir.
Sahih-i Buhârî, Libâs, 61.
el-Münzirî, Zekiyyüddin Abdülazîm b. Abdilkavî. et-Tergîb ve't-terhîb mine'l-hadîşi'ş-şerîf. thk. Mustafa Muhammed Amâre, Mektebetü Mustafa el-Bâbî el-Halebî , Kahire 1968, c. 3, s. 106.
İbn Hacer el-Askalânî, Fethu'l-bârî bi-şerhi'l-Buhârî, thk. Muhibbüddin el-Hatîb - Muhammed Fuâd Abdülbâkî (Kahire: el-Mektebetü's-Selefiyye, 1380), c. 10, s. 333.
Alî el-Kārî, Mirkātü'l-mefâtîh şerhu Müşkâti'l-mesâbîh (Beyrut: Dârü'l-Fikr, 2002), s. 7, s.6819.

