Üstad Bediüzzaman Hazretleri Hasan Feyzi ağabeyin vefatından duyduğu üzüntüyü ve onun manevi bir şehit olduğunu şu şekilde ifade eder:

Denizli’nin bir ma‘nevî kahramanı merhûm Hasan Feyzî’nin (rahmetullâhi aleyh), Isparta kahramanı merhûm Hâfız Alî’nin (rahmetullahi aleyh) yanına gitmesi, gerçi bizi çok müteessir ediyor, fakat onun gāyet hâs bir talebesi ve nûrun hâlis bir şâkirdi Sıddîk Muharrem’in dediği gibi deriz: O, bir cihette ölmemiş, belki vazîfesini acele bitirmiş, âlem-i berzaha istirâhat için gitmiş, terhîs edilmiş. Hâfız Alî ile berâber, ma‘nen, şefâatleriyle ve bıraktıkları te’sîrli nûr hakkındaki eserleriyle yardım ediyorlar, yine ma‘nen nûra çalışıyorlar. Elbette ma‘nevî şehîd hükmünde olmalarından, Meyvenin On birinci Mes’elesindeki İlm-i Nahiv talebesinin kendini medresede bildiği gibi, Hâfız Alî ile nûr hakîkatlerinin müzâkeresini ve vefât eden Nûrcular dâiresinde meşgūl olmalarını, merhamet-i İlâhiyeden kuvvetli ümîd-vârız. İnşâallâh Cenâb-ı Hakk onun vazîfesini dünyada gördürecek nûr dâiresinde çok Hasan Feyzîler yetiştirecek." ¹

Üstad Bediüzzaman Hazretleri soruda da geçen "ona hediye ettiğim takkeyi muhafaza etsin" kısmı bu parçanın haşiyesinde şu şekilde ifade edilmektedir:

Hâşiye: Bu merhûm kardeşimizin nûra âit müteaddid vazîfelerini tamâmen görecek ve şâkirdlerin tensîbiyle ve meşveretiyle intihâb edilecek bir yeni kahraman bulununcaya kadar, o vazîfeleri taksîmü’l-a‘mâl sûretinde her bir şâkird bir vazîfesini yapmaya başlasın. Hem oradaki kardeşlerin meşveretiyle, onun yeri boş kalmamak için nûrla onun gibi çok alâkadâr birisi, şimdilik Denizli Husrev’i vaziyetini alsın. Ona hediye ettiğim takkeyi muhâfaza etsin, tâ hakîkî sâhib çıkasıya kadar.² 

Mektup bütünüyle okunduktan sonra anlaşıldığı üzere bahsi geçen takke Bediüzzaman Hazretlerinin Hasan Feyzi Ağabeye hediye ettiği takkedir. Üstad Hazretleri bu hediye takkenin muhafaza edilmesini ve Hasan Feyzi Ağabey gibi çalışan onun yerini alacak birisi çıktığında ona hediye edilmesini istemektedir.