"Neden denizi yardı da Firavun’u ikiye bölmedi?" tarzındaki itiraz, aslında İslam’daki en temel inançlardan biri olan peygamberlik ve İlâhî kudret anlayışını bilmemekten kaynaklanmaktadır. Çünkü Hz. Musa (as) kendi başına mucize gerçekleştiren bağımsız bir güç sahibi değildir. O bir peygamberdir. Yani Allah’tan aldığı emirleri aynen yerine getiren bir elçidir. Kur’an’da anlatıldığı üzere Hz. Musa (as) asasını denize vurur, fakat denizi ikiye yaran bizzat Allah’tır. Yani ortada peygamberin kendi kudretiyle yaptığı bir iş yoktur. Tamamen İlâhî kudretin tecellisi vardır. Bu yüzden "neden Firavun’u ikiye bölmedi?" sorusu, meseleyi yanlış bir zeminde değerlendirmenin bir sonucudur. Eğer Allah öyle dileseydi ve Hz. Musa’ya (as) Firavun’a vur diye emretseydi, o da bunu yapardı.

Ayrıca burada amaç sadece düşmanı yok etmek değildir. Aynı zamanda Hz. Musa’nın (as) peygamberliğini göstermek, Firavun’un zulmünü açığa çıkarmak ve İsrailoğulları’nı mucizevi bir şekilde kurtarmaktır. Denizin yarılması, hem büyük bir İlâhî kudreti gösteren açık bir mucize hem de inananlar için bir kurtuluş yolu olmuştur. Bu hadisede Hz. Musa’nın (as) sadece emir alan ve uygulayan bir kul olduğu açıkça görülmektedir. Dolayısıyla bu hadise, peygamberin kendi gücünü değil, Allah’ın sonsuz kudretini ve peygamberin O’na teslimiyetini ortaya koyan bir delildir.