Risale-i Nur'da Bediüzzaman Hazretleri, forma kelimesini metinlerde iki farklı manada kullanmıştır:

Birinci manası: Cilt, bölüm veya safha anlamında kullanmıştır. Forma, matbaacılıkta bir tabaka kağıdın katlanmasıyla meydana gelen ve kitabın belirli sayıda sayfasını oluşturan bölüme denir. Üstad Bediüzzaman Hazretleri, kainatın bir kitap olduğunu ifade ettiği yerde şöyle buyurmaktadır:

Aynen öyle de, bu kainat kitab-ı kebiri ki, bir tek sahifesi olan zemin yüzünde ve bir tek forması olan baharda, üç yüz bin ayrı ayrı kitaplar hükmündeki üç yüz bin nebati ve hayvani taifeleri, beraber, birbiri içinde, yanlışsız, hatasız, karıştırmayarak, şaşırmayarak, mükemmel ve muntazam ...¹

Bu ifadede forma kelimesi, kitabın cildi veya bir bölümü manasında kullanılmıştır. Nasıl ki bir kitap, çeşitli formalardan meydana geliyorsa kainat kitabının da yeryüzü bir sayfasını, bahar ise bu sayfada sergilenen bir formayı, yani hususi bir yaratılış ve tecelli safhasını ifade etmektedir.

İkinci manası: Elbise, kıyafet ve hususi dış görünüş anlamında kullanılmıştır. Üstad Hazretleri, ağaçların bahar mevsiminde büründükleri süslü görünüşleri anlatırken şöyle buyurmaktadır:

Hem güya o Sultan-ı Ezeli’nin o ağaca verdiği murassa‘ hediyelerini ve nişanlarını ve formalarını, hususi bayramı ve resm-i küşadı olan bahar mevsiminde padişahının nazarına arz etmek için, öyle müzeyyen, mevzun, muntazam, ma‘nidar bir şekil almış ki ve ona öyle hikmetli bir şekil verilmiş ki, ...²

Yine başka bir yerde şöyle ifade etmektedir:

...intisab-ı imani tezkeresiyle Kadir-i Mutlak öyle bir sultana istinad edersin ki: zemin yüzünde, her baharda dört yüz bin milletten mürekkeb nebatat ve hayvanat ordularının bütün cihazatlarını kemal-i intizamla vermekle beraber, her sene eşcar ve tuyur denilen bu iki muazzam ordusunun elbiselerini tazelendirir, yeni libaslar giydirir. Urbalarını ve formalarını değiştirir. Her tavuğun ve kuşun fistanlarını ve çarşaflarını tazelendirdiği gibi, bütün dağların ve sahraların yüz örtülerini değiştirir...³

Bu iki ifadede ise forma kelimesi doğrudan elbise ve kıyafet manasında kullanılmıştır. Bediüzzaman Hazretleri, bahar mevsiminde kainatta meydana gelen yenilenmeyi ve canlıların yeniden yaratılışını anlatırken bu kelimeyi tercih etmektedir. Bahar geldiğinde ağaçların yapraklanması, çiçeklerle süslenmesi, meyvelerle donatılması; kuşların tüylerinin, hayvanların dış görünüşlerinin ve dağlarla ovaların bitki örtülerinin yenilenmesi, bir insanın veya askerin elbisesini ve formasını değiştirmesine benzetilmektedir.
Nitekim Bediüzzaman Hazretleri, Cenab-ı Hakk'ın her baharda ağaçlara, kuşlara ve diğer canlılara yeni libaslar giydirdiğini; onların elbiselerini, urbalarını ve formalarını değiştirdiğini ifade etmiştir. Bu muhteşem değişiklik ve yenilenme, Sultan-ı Ezeli olan Allahu Teala'nın kudretini, hikmetini ve sanatını gösteren birer ilahi nakış hükmündedir.