Sevgili Peygamberimiz’in (sav) aile içindeki misyonu, sevgi, adalet, istişare ve nezaket üzerine kuruluydu. O, sadece bir lider değil, aynı zamanda ailesine değer veren örnek bir eş ve şefkatli bir babaydı.
Sevgili Peygamberimiz’in (sav) Aile Hayatındaki Hali ve Davranışları
Eşlerine her zaman güler yüzlü davranır, sevgisini sözleriyle ve davranışlarıyla açıkça gösterirdi. Evde kendi işini kendisi görür, kıyafetlerini yamar ve eşlerine ev işlerinde yardım ederdi. Eşleri arasında maddi, manevi ve onlara zaman ayırma konusunda tam bir adalet gözetirdi. Önemli kararlarda eşleriyle istişare ederdi. (Örneğin, Hudeybiye Antlaşması'nda Ümmü Seleme validemizin fikrini uygulamıştır). Eşlerine asla bağırmaz, hakaret etmez ve kırıcı bir dil kullanmazdı.
Sevgili Peygamberimiz’in (sav) Çocuklarına ve Torunlarına Karşı Tutumu
Çocuklarını ve torunlarını (Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin) kucağına alır, öper, onlarla oyunlar oynardı. Kız çocuklarının hor görüldüğü bir dönemde, kızı Hz. Fatıma odaya girdiğinde ayağa kalkar, onu alnından öper ve kendi yerine oturturdu. Çocuklarına hem dünyevi hem de ahlaki açıdan en güzel terbiyeyi verir, onlara tatlı dille rehberlik ederdi. Kendi çocuklarının yanı sıra, eşlerinin eski evliliklerinden olan çocuklarına da (Örneğin, Hz. Hatice ve Ümmü Seleme validelerimizin çocuklarına) öz babaları gibi sevgi ve şefkat gösterirdi.

Sevgili Peygamberimiz’in (sav) Genel Aile Misyonu
Ailesini dini ve ahlaki konularda sürekli eğitir, onlara Allah'a ibadet etme şuuru aşılardı. Kimi zaman aile içinde yaşanan ufak kıskançlıkları veya tartışmaları öfkeyle değil, tebessümle ve anlayışla çözüme kavuştururdu. Onun (sav) bu yaklaşımı, İslam'daki "Sizin en hayırlınız, ailesine karşı en hayırlı olanınızdır"¹ prensibinin en somut örneğidir.