Eski Ahid’de bazı bölümler, Tevrat’ın aslı gibi doğrudan vahyedilmiş semavi bir kitap değil; farklı peygamberlere nisbet edilen sözler, ikazlar, tarihi rivayetler ve haberlerden meydana gelmiş metinlerdir. Bu sebeple “Mika kitabı”, “Yeşaya kitabı” gibi isimler görülür. Bunlar, ayrı ayrı peygamberlerin aynı anda yeni birer müstakil kitapla gönderildiğini zaruri olarak göstermez. Cenab-ı Hak Kur'an-ı Kerim'de şöyle buyurmaktadır:

İnsanlar tek bir ümmetti. Allah, müjdeciler ve uyarıcılar olarak peygamberler gönderdi ve beraberlerinde, insanların anlaşmazlığa düştükleri şeyler konusunda aralarında hüküm vermek üzere kitapları hak olarak indirdi. Kendilerine apaçık ayetler geldikten sonra o konuda ancak kitap verilenler, aralarındaki kıskançlık yüzünden anlaşmazlığa düştüler. Bunun üzerine Allah, iman edenleri, kendi izniyle, onların hakkında ayrılığa düştükleri gerçeğe iletti. Allah, dilediğini doğru yola iletir. ¹

Allah Teala, değişik zamanlarda ve farklı kavimlere peygamberler göndermiş, onlardan bazısına suhuf ve kitap vermiştir. Bazen de aynı ümmet içinde, birbirini tasdik eden birden fazla nebi bulunmuştur. Nitekim Hz. Lut’un Hz. İbrahim ile aynı devirde bulunması, Hz. Harun’un Hz. Musa ile beraber vazifeli olması gibi misaller vardır. Dolayısıyla birden fazla peygamberin aynı zaman diliminde yaşamış olması mümkündür; fakat her biri için müstakil semavi kitap bulunduğu manası çıkmaz.

Bugün Yahudi ve Hristiyan geleneğinde “kutsal kitaplar” diye anılan metinlerin tamamı, İslam’daki manasıyla korunmuş ilahi kitap hükmünde değildir. Asılları ilahi vahye dayanan kısımlar bulunmakla beraber, zaman içinde insan sözü, tarih anlatısı ve yorumlar da bunlara karışmıştır. Nitekim Cenab-ı Hak bu hususta Kur'an-ı Kerim'de şöyle buyurmaktadır:

Ehl-i kitaptan bir grup da vardır ki, Kitab'dan olmadığı halde Kitab'dan sanasınız diye dillerini Kitab'la eğip bükerler ve: 'Bu, Allah katındandır' derler. Halbuki o, Allah katından değildir. Bile bile Allah'a karşı yalan söylerler. ²

Vay o kimselere ki, kitabı kendi elleriyle yazarlar da sonra onu az bir parayla satmak için, 'Bu Allah katındandır' derler. Yazdıklarından ötürü vay başlarına geleceklere! Kazandıklarından ötürü vay başlarına geleceklere! ³

Sonuç olarak, Eski Ahid’de peygamber isimleriyle anılan metinler, her bir peygambere mutlaka müstakil bir semavi kitap verildiğini göstermez. Bunların bir kısmı, o peygamberlere nisbet edilen ikazlar, haberler ve rivayetlerden meydana gelmiş olabilir. Birden fazla peygamberin aynı devirde yaşamış olması ise mümkündür; fakat bu durum, her birine ayrı bir kitap indirildiği manasına gelmez. İslam’a göre hak olan, Allah’ın bazı peygamberlere kitap ve suhuf indirdiği; fakat bugün elde bulunan önceki kutsal metinlerin tamamının aslı gibi muhafaza edilmiş ilahi kitap hükmünde olmadığıdır. Bu yüzden Eski Ahit'te geçen, bahsettiğiniz peygamberlere nispet edilen sözler hak mıdır? Haksa ne kadarı hak, ne kadarı batıldır, net bir şey söyleyebilmemiz mümkün değildir.