İslam fıkhında canlı (hayvan ve insan) resimlerinin ve figürlerinin kullanımıyla ilgili temel ölçü, hayvanın etinin helal veya haram olması değildir. Esas ölçü çizimin canlı bir varlığa ait olması, üç boyutlu (gölgeli/heykel) olup olmaması ve kullanıldığı yerdeki duruşudur. Ağaç, manzara veya cansız nesne desenli mutfak eşyalarını kullanmakta dinen hiçbir kerahet bulunmazken, canlı hayvan figürlerinin yer aldığı tabak ve bardak gibi günlük kullanım ürünlerinde yemek yeyip içmek caiz kabul edilmektedir. Fıkıh alimleri, baş veya hayati organları eksik çizilmiş ya da düz yüzeylere işlenip kullanım esnasında tazim görmeyen ve yıpranmaya/aşınmaya maruz kalan canlı resimli eşyaların kullanılmasında bir sakınca görmemişlerdir¹

Bu hususta resmedilen hayvanın türü (etinin helal veya haram olması) arasında bir fark veya ayrım gözetilmez. Hayvanın at, koyun gibi helal türlerden olması ile aslan, kedi, köpek gibi etinin yenmesi haram bir türden olması fıkhi hükmü değiştirmez. Esas alınan nokta hayvanın canlı resminin niteliği ve eşya üzerindeki kullanım şeklidir.

Dolayısıyla heykel tarzı kabartmalı/üç boyutlu bir tazim (övgü) unsuru taşımayan, düz baskılı hayvan desenli tabak ve bardaklardan yemek yemek ve içmek fıkhen caizdir.