İlgili kısım şu şekildedir:
Kâinattaki ibadet-i umumiye, bilbedahe bir Ma‘bud-u Mutlak’ı gösteriyor. Evet, alem-i ervaha ve batına giden ve ruhani ve meleklerle görüşen zatların şehadetleriyle sabit olan umum ruhani ve melaikelerin kemal-i imtisal ile ubudiyetleri; ve bilmüşahede bütün zihayatların kemal-i intizam ile ubudiyetkarane vazifeler görmeleri... 1
Âlem-i Ervah ve Âlem-i Batın Hangi Âlemlerdir?
Âlem-i ervah; sözlükte ruhlar âlemi demektir. Bediüzzaman Hazretlerine göre âlem-i ervah, gayb âleminin bir çeşididir. Ahirete giden ruhların ve ruhani varlıkların bulunduğu bu âlem, dünyadan daha güzel ve daha nurludur. Maddi âlem ise âlem-i ervahın üzerine serpilmiş tenteneli bir perde gibidir. Bediüzzaman Hazretleri meleklerin bu âlemi görüp oraya girebileceklerini de ifade eder. Ona göre insan ruhunun ve meleklerin varlığına dair deliller, bu âlemin varlığına da delildir. Miraç, âlem-i ervahtaki ruhani varlıklara gösterilmiş bir mucizedir. Ruh bu âlemden gelmiştir ve insanın amelleri bu âlemde de korunur. Allah’ın (cc) veli kullarından bir kısmı da bu âlemi görebilir.
Âlem-i batın ise; gözümüzle gördüğümüz âlem-i şehadetin aksine, duyularımıza kapalı olan gaybi ve manevi âlemdir. İmtihan hikmeti gereği bu saha insanın duygularından perdelenmiştir. Bu sebeple herkes onu doğrudan göremez. Ancak peygamberler vahiy ile, bazı Allah dostları da keşif ve müşahede yoluyla, sınırlı bir şekilde bu âlemlerle irtibat kurabilir. Hz. Adem’in ilk yaratıldığı yer olan cennet, aramızdaki perdeler sebebiyle şu an göremediğimiz gaybi âlemlere bir örnektir.
Ruhanilerin İbadetinden Kasıt Nedir?
Burada ruhanilerin ibadeti, bizim bildiğimiz namaz ve oruç gibi yalnız insanlara mahsus şekillerden ibaret değildir. Asıl maksat, onların Allah’ın emrine tam itaat etmeleri, kendilerine verilen vazifeleri kusursuz yerine getirmeleri, dilleriyle ve halleriyle kulluk göstermeleridir. Ruhaniler ve melekler, ilahi emre tamamen boyun eğerek isyansız ve kusursuz bir itaat içinde bulunurlar. Onların kulluğu, yaratılışlarına uygun vazifeleri eksiksiz görmeleri demektir. Rabbimiz bununla ilgili şöyle buyurur:
Göklerde ve yerde kim varsa O'nun (kulu)dur. O'nun katında bulunan (melek)ler de O'na ibadet etmekte kibirlenmezler ve yorulmazlar. Gece gündüz usanmadan (O'nu) tesbih ederler! 2
Allah'ın kendilerine emrettiğine isyan etmeyen ve ne emrolunurlarsa yapan melekler (zebaniler) vardır. 3
Melekler günah işlemeden, tereddütsüz ve tam bir teslimiyetle Allah’ın emrinde nasıl çalışıyorsa, ruhanilerin ibadeti de böyle bir itaat, tesbih, takdis ve vazife şuuru içinde anlaşılmalıdır. Yani onların ibadeti; Allah’ı tanımaları, O’nu zikretmeleri ve kendilerine verilen hizmetleri tam bir kulluk içinde yerine getirmeleridir.
Bediüzzaman Said Nursi, Mektubat, Hayrat Neşriyat, Isparta 2016, c.2, s. 352.
Enbiya, 21/19-20.
Tahrim, 66/6.

