Uyurken veya uyanıkken, herhangi bir zaruret bulunmadığı hâlde ayakları kıbleye doğru uzatmak mekruh kabul edilmiştir. Ancak kişi bilmeden veya farkında olmadan böyle bir davranışta bulunursa kendisine herhangi bir vebal yoktur. Aynı şekilde, Mushaf-ı Şerif'e veya dinî eserlere karşı ayakları uzatmak da hürmet ve edebe aykırı görüldüğünden mekruh sayılmıştır.1
Celal Yıldırım, Kaynaklarıyla İslâm Fıkhı: İbâdât-Muâmelât-Ferâiz. Uysal Kitabevi, Konya t.y., c.4, s. 112.

