Hayır, sorumlu olmazsınız. Vesveseyi anlatmak, kabul etmek veya hükme razı olmak değildir. Dinde sorumluluk, insanın isteyerek, bilerek ve razı olarak yaptığı şeylerle olur. İrade dışı gelen düşünceler, korkular ve rüyalar ne günah olur ne de “hüküm” doğurur. Zaten kalbimize gelen vesveselerden (şüphe, kuruntu) rahatsız olmamız onların size ait olmadıkları gösterir. Onun için vesveselerden korkup büyütmeye gerek yok. Vesvese herkese gelebilir. Fakat bize gelen her vesveseyi başkalarına anlatmak doğru olmayabilir. Etrafımızdaki imanına, inancına ve ilmine güvendiğimiz bazı kişilere anlatmamızda bir zarar olmaz. Öğrenmek niyetiyle sorduğumuz şeyler olumsuz hüküm olarak karşımıza çıkmaz. Bu yüzden insanın kendini suçlaması doğru değildir. Bu suçlama korkusu da vesvesenin bir devamıdır, hakikat değildir.