Bediüzzaman Hazretleri hayatı boyunca bu “Keçel” kelimesini -hoşuna gittiği için kullanmıştır. Üstad Hazretleri ciddi bir anda bile, o kelimeyi sarf ettiği gibi, şaka ve latifeleri arasında da çok sevdiği kimselere de aynı kelime ile hitap ederlerdi. Fakat hayatının son senelerinde ekseriya latife ederken: “Keçel-i keçel" şeklinde kullanırdı. Manası ”keloğlu kel" demektir. Manasını bilmeyenler "keçeli keçeli" şeklinde anlarlardı.¹

Bununla beraber Bediüzzaman Hazretleri, Birinci Dünya Savaşı'na Doğu cephesinde talebelerinin başında gönüllü alay kumandanı olarak iştirak etmişti. Kış şartlarının ağır olması sebebiyle talebeleri keçe kalpak ve külâhlar giyerlerdi. Üstad da onlara zaman zaman “Keçe Külâhlılar!” diye hitap ederdi. Daha sonraki yıllarda kullandığı “Keçeli” ifadesinin, bu fedakâr talebelerinin hatırasını yaşatmak ve onları yâd etmek maksadıyla tercih edilmiş olabileceği de değerlendirilmektedir.