İslam akaidinde ve İlahi adalet anlayışında bu durumda kesinlikle herhangi bir haksızlık veya adaletsizlik söz konusu değildir. Allah zamandan ve mekandan münezzeh olan ezeli ilmiyle, sadece gerçekleşen olayları değil, gerçekleşmemiş fakat gerçekleşme ihtimali olan her bir durumun farklı şartlarda nasıl sonuçlanacağını da eksiksiz olarak bilir. Yani Allah, genç yaşta ölen bir kimsenin daha uzun yaşaması durumunda özgür iradesini ne yönde kullanacağını, samimi bir tövbeye yönelip yönelmeyeceğini veya inkarında ısrar edip etmeyeceğini ezeli ilmiyle tüm detaylarıyla bilmektedir.¹ Nitekim Kur'an-ı Kerim'de de insanlara düşünmeleri ve gerçeği görmeleri için yeterli bir ömrün verildiği, dünyada inkâr üzere ölen kimselere ebedi ömür verilse dahi kendi özgür tercihleriyle yine inkâra dönecekleri ifade edilmektedir:

Öğüt alacak olanın, öğüt alacağı kadar bir süre sizi yaşatmadık mı?²

Buradaki temel ölçü, Allah'ın kullarını zorlamaması ve her kulun kendi cüz-i iradesiyle yaptığı tercihlerden sorumlu olmasıdır. 40 yaşında tövbe eden kişi kendi arayışı ve iradesiyle tövbeye yönelmiş ve hayatını değiştirmiştir. 25 yaşında ölen kimse ise yaşadığı süre boyunca kendi hür tercihiyle inkar yolunu seçmiştir. Allah hiç kimseyi cehenneme atmak için yaratmamış, aksine her kula akıl, irade ve vicdan vererek doğruyu bulma imkanı tanımıştır. Genç yaşta ölen kişinin ölüm anına kadar geçen sürede iradesini ne şekilde kullandığı esastır. Dolayısıyla Allah'ın her şeyi kuşatan mutlak ilmi ve adaleti gereği, kimse hak etmediği bir cezaya çarptırılmayacağı gibi, kendisine imkan verilmediği iddiasıyla İlahi adalete bir itirazda da bulunamaz. Zira Allah hesap gününde herkes hakkında tam bir hikmet ve adaletle hüküm verecektir.