Evet, Peygamber Efendimiz (sav) gece teheccüt/nafile ibadete kalkacağı zaman zevcesi Hz. Aişe validemizden nezaketle izin istediğini bildiren rivayetler hadis kaynaklarında gelmiştir. Bu husustaki meşhur rivayet şöyledir:

Ata b. Ebi Rabah anlatır: Ben ve Ubeyd b. Umeyr, Hz. Aişe validemizin yanına girdik. Ubeyd b. Umeyr, “Ey Müminlerin Annesi! Resulullah Efendimizde gördüğünüz en hayret verici hali bize anlatır mısınız?” dedi. Hz. Aişe validemiz ağlayarak şöyle buyurdu: “Onun hangi hali hayret verici değildi ki! Bir gece benim nöbetimdi. Yanıma geldi, yatağıma girdi. Sonra bana, ‘Ey Aişe! Bu gece Rabbime ibadet etmem için bana izin verir misin?’ buyurdu. Ben de, ‘Vallahi ben sana yakın olmayı severim; fakat seni sevindiren şeyi daha çok severim’ dedim.” Bunun üzerine kalktı, abdest aldı, namaza durdu ve ağladı. Öyle ağladı ki gözyaşları sakalını, göğsünü ve secde ettiği yeri ıslattı. Sabah olunca Hz. Bilal r.a. geldi ve, “Ya Resulallah! Allah senin geçmiş ve gelecek hatalarını bağışladığı halde niçin böyle ağlıyorsun?” dedi. Bunun üzerine, “Şükreden bir kul olmayayım mı?” buyurdu. Bu gece bana öyle ayetler indirildi ki, onları okuyup da tefekkür etmeyenlere yazıklar olsun” buyurdu ve Al-i İmran Suresi’nin son ayetlerini okudu. ¹

Bu rivayet, Resul-i Ekrem Efendimizin (sav) aile hukukunda nezaketini, ibadetteki hassasiyetini ve teheccütteki huşusunu göstermektedir.