Teheccüd sözlükte “uyumak; uyanmak, uykudan güçlükle uyanmak” anlamına gelir.¹ Dinî bir terim olarak yatsı namazı ile fecr-i sâdık arasında bir müddet uyuyup uyandıktan sonra namaz kılmayı ve bu süre içinde kılınan nâfile namazı (teheccüd namazı, kısaca teheccüd) ifade eder.² Tanımdan da anlaşılacağı üzere teheccüt gece uyuyup uyandıktan sonra kılınan bir namazdır.

Gecenin herhangi bir vaktinde eda edilen namazlara ise “kıyâmu’l-leyl” denmektedir. Bu itibarla gece namazı (kıyâmu’l-leyl) teheccüd namazından daha geniş bir anlam taşımaktadır. Çünkü gece namazı, yatsıdan sonra -uyku olsun veya olmasın- sabah namazına kadar kılınan vitir, teheccüd, teravih gibi tüm ibadetleri kapsamaktadır.  Sevgili Peygamberimiz (s.a.s.) şöyle buyurmuştur: 

Her kim geceleyin uyanır, ailesini de uyandırır ve iki rekât namaz kılarsa, Allah’ı çok zikreden erkekler ile kadınlardan yazılırlar.³

Sahabeden Haccac bin Amr ise bu konuda şöyle demektedir: 

"Sizden biri geceden başlayıp sabaha kadar namaz kılsa, teheccüd kıldığını mı zannediyor?" Halbuki teheccüd uykudan sonra kılınan namazdır” ⁴