Bahsettiğiniz kısım Risale-i Nur'da şöyle geçmektedir:

Kalemle nûrlara hizmet ve sadâkatla talebesi olmanın iki mühim netîcesi vardır:

1-Âyât-ı Kur’âniye işaretiyle, îmânla kabre girmektir.
2- Bütün şâkirdlerin ma‘nevî kazançlarına, nûr dâiresindeki şirket-i ma‘neviye sırrıyla, umûm onların hasenâtlarına hissedâr olmaktır.
Hem bu talebesizlik zamanında, melâikelerin hürmetine mazhar olan talebe-i ulûm-u dîniye sınıfına dâhil olup, âlem-i berzahta tâli'i varsa, tam muvaffak olmuşsa, Hâfız Alî ve Meyvede bahsi geçen meşhûr talebe gibi, şühedâ hayatına mazhar olmaktır.¹

Bu talebenin meşhur olması ismen bizzat kendisinin değil, medrese ehli arasında hikayesinin meşhur olması anlamınadır.  "Talihi varsa" tabirinden maksat ise, son nefesten önce hiç kimsenin imanla gidip gitmeyeceğinin kati olarak bilinemeyecek olduğuna işaret etmek içindir.  Meyve Risalesinde geçen bahis ise şöyledir:

Ve sarf ve nahiv ilmini okuyan bir medrese talebesinin vefât edip, kabirde Münker ve Nekîr’in (مَنْ رَبُّكَ) yani Senin Rabbin kimdir? diye suâllerine karşı, kendini medresede zannedip, nahiv ilmiyle cevâb vererek: (مَنْ) mübtedâdır, (رَبُّكَ) onun haberidir. Müşkil bir mes’eleyi benden sorunuz, bu kolaydır, diyerek hem o melâikeleri, hem hazır rûhları, hem o vâkıayı müşâhede eden orada bulunan bir keşfü’l-kubûr velîsini güldürdü. Ve rahmet-i İlâhiyeyi tebessüme getirdi. Azâbdan kurtulduğu gibi, Risâle-i Nûr’un bir şehîd kahramanı olan merhûm Hâfız Alî, hapiste Meyve Risâlesi’ni kemâl-i aşkla yazarken ve okurken vefât edip, kabirde melâike-i suâle mahkemedeki gibi Meyve hakîkatleriyle cevâb verdiği misillü, ben de ve Risâle-i Nûr şâkirdleri de, o suâllere karşı Risâle-i Nûr’un parlak ve kuvvetli huccetleriyle, istikbâlde hakîkaten ve şimdi ma‘nen cevâb verip, onları tasdîke ve tahsîne ve tebrîke sevk edecekler, inşâallâh.²