Ahmed Hüsrev Efendi Üstadımız Risale-i Nur eserlerini defalarca yazmıştır. Yazdıkları ise Anadolu'nun her bucağına ulaşmıştır. Risaleleri yazarak okumaktan başka çokça mütalaa ettiği de, mektuplarından açıkça anlaşılmaktadır.
Risale-i Nur külliyatını ezbere bildiğine dair ne yazılı ne de sözlü bir kaynak bildiğimiz kadarıyla mevcut değildir. Fakat bununla beraber Hz. Üstad'ın ve Risale-i Nur'un diline ve üslubuna o kadar aşinaydı ki eserlerden birinde yabani bir kelime görse "bu Üstadın sözü değildir." diyebiliyordu. Kendisindeki bu kemâlâtın (olgunluk) en büyük sebepleri:
1) Üstadında ve Risale-i Nurda tam fani olması,
2) Hayatının en büyük gayesini Risale-i Nur'la hizmet bilmesi,
3) Risale-i Nur'ları defalarca yazması, okuması, tashih etmesi gibi sebeplerdir.

