Birinci soruya kısaca şöyle cevap verilebilir: "Allah beni yaratmasaydı" düşüncesi ilk bakışta rahat gibi görünür fakat insan yokluk ile varlık arasında kıyas yapamaz. Çünkü yoklukta ne bilinç, ne tercih, ne de kazanım vardır. Allah insanı, imtihan için yaratmış ve ona akıl, irade ve doğruyu bulacak imkânlar vermiştir. Yani cehennem zorunlu bir sonuç değil, insanın kendi tercihleriyle gidebileceği bir yoldur. Aynı şekilde cennet de mümkündür ve sonsuz bir nimet içerir. Bu yüzden mesele "yaratılmamak" değil, verilen bu hayatı nasıl değerlendirdiğimizdir.
İkinci soruya da kısaca şöyle cevap verebiliriz: Allah’ın bizi yaratmaya hiçbir ihtiyacı yoktur. Çünkü Allah sonsuz derecede zengindir ve hiçbir şeye muhtaç değildir. O’nun yaratması, ihtiyaçtan değil kudretinin, ilminin ve rahmetinin bir yansımasıdır. Yani Allah, muhtaç olduğu için değil yarattıklarına iyilik etmek, onları nimetlendirmek ve kendisini tanıtmak için yaratır. Bu yüzden yaratılış, Allah için bir eksiklik giderme değil bizim için bir var olma ve anlam kazanma imkanıdır.
Detaylı cevap için:
