İslam fıkhında abdest ve guslün geçerli olması için yıkanması gereken uzuvların üzerinde suyun deriye ulaşmasını engelleyecek bir maddenin bulunmaması esastır.1 Bu konudaki temel ölçü, deriye bulaşan maddenin ayrı bir katman (tabaka/hail) oluşturup oluşturmadığıdır.2
Kalemin deride bıraktığı ince mürekkep yazıları ise genellikle derinin üzerinde kalıcı bir su geçirmeyen tabaka oluşturmaz. Dolayısıyla abdeste mani olmaz.
Bununla beraber fıkıh kaynaklarında, kuruduğunda deri üzerinde kalınlık oluşturan (cirmi olan) çini mürekkebi gibi özel mürekkeplerin abdestin sıhhatine engel olacağı belirtilerek istisna edilmişlerdir. 3
Vehbe Zuhayli, İslam Fıkhı Ansiklopedisi, Risale Yay., İstanbul 1990, s. 166.
Celal Yıldırım, Kaynaklarıyla İslâm Fıkhı: İbâdât-Muâmelât-Ferâiz. Uysal Kitabevi, Konya t.y., s. 12.
Vehbe Zuhayli, İslam Fıkhı Ansiklopedisi, Risale Yay., İstanbul 1990, s. 166.

