Abdestte niyet kasıttan ibarettir, kastın mahalli de kalptir. Dili ile söylemese de kalbi ile itikat ettiğinde yeterli olur. Niyet kalbinden geçmezse, mey­dana gelen fiil onun için yeterli olmaz. Malikilerde evla olan niyetin dille söylen­mesini terk etmektir. Şafiilerde ve Hanbelilerde ise, söylenmesi sünnettir. Ancak, Hanbelilerde, gizlice söylenmesi müstehaptır, açık söylenmesi ve tekrarı mekruh olur.¹