İslam'da insanlık tarihi Hz. Adem ile başlar ve Hz. Muhammed (sav) ile peygamberlik silsilesi son bulur. Peygamber Efendimiz (sav) son peygamber, yani Hatemü'l-Enbiya olduğu için Ahir Zaman Peygamberi olarak anılır. Cenab-ı Hak ayet-i kerimede Hazret-i Peygamber'in son peygamber olduğu hususunu şöyle ifade eder:

Muhammed sizin adamlarınızdan hiçbirinin babası değildir, fakat o Allah’ın elçisidir ve peygamberlerin sonuncusudur. Allah her şeyi bilmektedir.¹

Hazret-i Peygamberin (sav) kendisinin peygamber olarak gönderilmesi, bizzat kıyametin ilk ve en büyük alametidir. Nitekim bir hadis-i şeriflerinde Hazret-i Peygamber (sav) şöyle buyurmuşlardır:

Ben ve kıyamet şu iki parmak gibi gönderildik.²

Dolayısıyla genel bir tanımlama olarak Ahir Zaman, Hz. Peygamber'in (sav) nübüvvetiyle başlamıştır ve kıyamete kadar sürecek olan bütün bu son dönemini kapsar.
Bediüzzaman Said Nursi Hazretlerinin ahir zamanın başlangıcı veya dehşetli dönemi olarak işaret ettiği 1878 Osmanlı-Rus Savaşı, yani 93 Harbi ise, geniş ahir zaman diliminin içindeki en keskin, kıyamete en yakın ve büyük fitneler safhasını ifade eder. Yani Bediüzzaman Hazretleri, materyalizm, dinsizlik cereyanları ve İslam dünyasında ağır çözülmelerin ve fikri sarsıntıların başladığı kritik dönemin başlangıcı olarak 93 Harbi'ni gösterir.
Sonuç olarak iki beyan arasında bir çelişki yoktur. Hz. Peygamber (s.a.v.), ahir zamanın genel kapısını açan ve bu son çağın peygamberi olan zattır. 93 Harbi ve sonrasındaki süreç ise o geniş ahir zamanın en fırtınalı ve fitnesi en yoğun safhasının başlangıcıdır, diyebiliriz.