Molla Hamid Ekinci, 1900 Van doğumlu, ilim ehline olan hürmeti ve muhabbetiyle bilinen bir şahsiyettir. Ağabeyi, o dönemde memurluk vazifesi yapan Abdullah'tır. Ailesindeki herkes ilim ehline hürmetlidir. Özellikle annesi, Bediüzzaman Hazretlerine karşı ciddi bir hürmet beslemekte ve elinden geldiğince hizmetlerine destek olmaya çalışmaktadır. Öyle ki kimseden hediye kabul etmeyen Bediüzzaman Hazretleri, bu saliha kadının getirdiği yemeği kabul ederdi. Molla Hamid, Bediüzzaman Hazretleriyle lise dönemlerindeyken tanışır. Her fırsatta kendisini ziyaret edip hizmet eder ve derslerinden istifade ederdi.¹ Adına Molla unvanının eklenmesi hadisesi dikkat çekicidir. Molla Hamid’in ağabeyi olan Abdullah Ekinci, Bediüzzaman Hazretlerinin son Van hayatı ile ilgili hatıralarını şöyle anlatıyor:

Cumhuriyet'ten az önceydi. Kardeşi Abdülmecid Efendi, Van’da Arapça hocasıydı. Üstad’ın tekrar Van’a geldiğini kardeşinden öğrendim. O zaman Nurşin Camii’nde kalıyordu. Küçük kardeşim Hamid’e Üstad’dan bahsettim. Gidip hizmet etmesini, odun götürmesini söyledim. Üstad bizi yabancı saymazdı. Annem de kardeşime: ‘Git, sen Üstad’dan, Seyda’dan ders oku.’ diyordu. Kardeşim Hamid Üstad’a gidip, kendisine elifba’dan ders vermesini söylemiş. Üstad kendisine: ‘Ben mezun hocalara ders vermiyorum. Bu olur mu, Molla Hamid?’ diyor. İşte bu hâdiseden sonra kardeşimin adı Molla Hamid oldu.²

Molla Hamid Ağabey, 1984 yılında vefat etmiştir. Rahmetullahi Aleyh.

Nur talebesi kavramı daha çok "Risale-i Nur'ların telifiyle beraber belirli şartları sağlamak şartıyla hizmet eden kişiler" için kullanılmaktadır. Her ne kadar bu dönemde bilinen bir hizmeti olmasa da kendi ifadeleriyle "Bediüzzaman Hazretlerine hizmet etmeyi şeref addeden"³ ve bu kadar hürmet ve muhabbet besleyen bir şahsiyet için "Nur talebesi değildir" demek uygun düşmeyecektir. Çünkü Bediüzzaman Hazretleri, bazı şartları sağlamadığı halde davasına dolaylı da olsa destek olmuş birçok şahsiyeti dualarına "Risale-i Nur talebesi unvanıyla" dahil etmiştir.