Risale-i Nur'da bahsi geçen yer şu şekilde geçmektedir:

... Evet, zîhayatın bedeninde şahm sûretinde iddihâr edilen rızk-ı fıtrî , hadd-i vasat olarak kırk gün mükemmelen devam eder. Hatta bir marazın veya bir istiğrâk-ı rûhânî netîcesinde iki kırkı geçer. Hatta bir adam, şedîd bir inâd yüzünden Londra hapishânesinde yetmiş gün hiç bir şey yemeden sıhhat ve selâmetle hayatı devam ettiğini, on üç sene evvel gazeteler yazmışlardı.

Mâdem kırk günden, tâ yetmiş, seksen güne kadar rızk-ı fıtrî devam ediyor. Ve mâdem Rezzâk isminin gāyet geniş bir sûrette rû-yu zemînde cilvesi görünüyor...¹

Sorunuzu şu şekilde izah edebiliriz: Canlıların bedeninde yağ şeklinde depolanmış olan yaratılıştan gelen rızık, normal şartlarda yaklaşık kırk gün boyunca insanın ihtiyacını karşılar. Ancak kişi bir hastalık halindeyken bedenin hareketi azalır, metabolizma yavaşlar ve enerji tüketimi düşer. Bu durumda vücut, sahip olduğu yağ ve enerji depolarını daha tasarruflu kullanır. Bu nedenle açlığa dayanma süresi uzar ve kırk günü aşarak seksen güne kadar çıkabilir. Aynı şekilde, kişinin manevi bir perhiz ve nefis terbiyesi vaziyetine girmesi ve bedensel ihtiyaçlardan uzaklaşması da yeme içme hissini azaltır ve enerji harcamasını düşürür. Böylece beden, depolanmış rızkı daha yavaş tüketir ve açlık süresi normalden daha uzun devam eder.

Rızk-ı fıtri ise, canlıya yaratılışıyla birlikte verilen ve hayatını sürdürebilmesi için bedeninde hazır bulunan ve zamanla alınan gıdalardan hücrelerde ve bazı organlarda ilahi bir kanunla depo edilen rızıktır. Yani bu tabirle, bedenin açlık zamanlarında kullandığı yağ ve enerji rezervleri kastedilir. İnsan veya başka bir canlı, yiyecek bulamadığında hayatını bu iç kaynak sayesinde epey bir süre mükemmelen devam ettirir.