Hanefî mezhebine göre namaz kılan kişi, rükû ve secdelerinde mezhepte belirtilen tesbih ifadeleri olan "sübhane rabbiyel a'la" dışında başka bir şey söylemez. Bu konuyla ilgili Peygamberimizin (sav) ve sahabelerin secdede başka şekilde dualar ettiği ile ilgili rivayet edilen hadisler, nafile namazlara hamledilmiştir.
Mâlikî mezhebine göre ise secdede dinî, dünyevî ve uhrevî konularda; kişinin kendisiyle veya başkalarıyla ilgili hususlarda, özel ya da genel meselelerde dilediği şekilde dua etmesi müstehaptır. Hanbelî mezhebine göre, imkânlar ölçüsünde, Hz. Peygamber’den (sav) rivayet edilen dua ve zikirlerin okunmasında bir sakınca yoktur.
Şâfiî mezhebine göre ise secdede dua etmek daha kuvvetle tavsiye edilmiştir.1
Dolayısıyla Hanefî mezhebine göre farz namazların rükû ve secdelerinde, "sübhane rabbiyel a'la" dışında başka ifadeler söylememek daha uygun görülmüştür. Diğer mezheplere mensup kimselerde ise okunabilir. Bununla birlikte nafile namazlarda, beş vakit namazın sünnetlerinde, teravih namazlarında ve farz namazlar dışındaki diğer namazlarda, sünnette geçen dua ve zikirlerin okunmasında bir sakınca yoktur.
Vehbe Zuhayli, İslam Fıkhı Ansiklopedisi, Risale Yay., İstanbul 1990, c.2, 34.

