Risale-i Nur'a göre Bediüzzaman Hazretlerinin iki ismi ve iki lakabı vardır. İsimleri Said (Molla Said) ve Bediüzzaman; lakapları ise el-Kürdi ve Nursi'dir. "Nursi" lakabı doğduğu Nurs köyüne, "el-Kürdi" lakabı ise mensup olduğu kavme nispetle verilmiştir. Bu isim ve lakaplar, Sikke-i Tasdik-i Gaybi'de Sekizinci Lema'da Abdülkadir Geylani Hazretlerinin kasidesindeki işaretler açıklanırken birlikte zikredilir:
Elhâsıl: Şu zamanda dellâl-ı Kur'ân ve hâdim-i Furkān olan o zâtın iki ismi var ve iki lakabı var. 'El-Kürdî' lakabıyla 'Molla Said' ismi, اَنَا لِمُر۪يد۪ي fıkrasında zâhir görünüyor. 'Nûrsî' lakabıyla 'Bedîüzzaman Said' ismi كُنْ قَادِرِيَّ الْوَقْتِ fıkrasında âşikâr görünüyor.1
Üçüncü Vecih: Onun iki ismi var. Biri Said, biri Bedîüzzaman. Bu iki ismin mecmûunun makam-ı ebcedîsi...2
...Üstâdımızın lakabı 'Nûrsî' olduğu cihetle, Nûrsî'nin makam-ı ebcedîsi üç yüz yirmi altı ediyor...3
On dördüncü asırda ‘el-Kürdî’ lakabıyla yâd edilen ‘Molla Saîd’ benim mürîdimdir. O fitne ve belâ asrının her şer ve fitnesinden Allah’ın izniyle ve havl ve kuvvetiyle onun muhâfızıyım.4
Burada dikkat edilmesi gereken bir nokta vardır: "Bediüzzaman" kelimesi, bu bahiste Said ismiyle birlikte bir isim olarak sayılmıştır. Aslında bu kelime, Bediüzzaman Hazretlerine gençliğinde hocası Molla Fethullah Efendi tarafından verilmiş bir lakaptır ve "zamanın eşsizi" anlamına gelir. Bediüzzaman Hazretleri de başka yerlerde bu ismi "lakap" olarak anar. Zamanla bu lakap öyle meşhur olmuştur ki, adeta asıl ismi gibi kullanılır hale gelmiştir.
Risale-i Nur'da Bediüzzaman Hazretlerinin isim ve lakaplarını açıkça bildiren daha birçok yer vardır.
Bunların dışında, pek bilinmeyen başka lakapları da vardır. Örneğin Münazarat risalesinin sonundaki imzasını bizzat şu lakaplarla atmıştır:
Cerîde-i seyyâre, Ebû lâşey, İbnü’z-zaman, Ehu’l-acâib, İbn-i ammü’l-garâib;
Saîdü’l-Kürdî en-Nûrsî5
Bu lakapların anlamları şöyledir:
Ceride-i Seyyare: Gezici gazete
Ebu Laşey: Hiçbir şeyi olmayan (kelime anlamıyla "hiçbir şeyin babası")
İbnü'z-Zaman: Zamanın oğlu
Ehu'l-Acaib: Acayipliklerin kardeşi
İbn-i Ammü'l-Garaib: Tuhaflıkların amcaoğlu
Hüsrev Efendi'nin Üstad Bediüzzaman'a Hitapları
Hüsrev Efendi, mektuplarının başında sevgili hocası Bediüzzaman Hazretlerine genellikle şu ifadelerle hitap ederdi:
Sevgili Üstadım
Çok aziz, çok kıymettar Üstadım
Aziz, sıddık ve mübarek Üstadımız Efendimiz
Çok sevgili Üstadımız Efendimiz Hazretleri
Çok sevgili, çok kıymetli, çok mübarek, çok aziz Üstadımız Efendimiz Hazretleri
Çok aziz, çok kıymetli ve çok faziletkar, çok sevgili Üstadımız Efendimiz Hazretleri
Çok sevgili, çok mübarek, çok kıymetli, çok izzetli Üstadımız Efendimiz Hazretleri
Bediüzzaman, Sikke-i Tasdik-i Gaybi, Hayrat Neşriyat, Isparta 2015, s. 14.
Bediüzzaman, Sikke-i Tasdik-i Gaybi, Hayrat Neşriyat, Isparta 2015, s. 144.
Bediüzzaman, Sikke-i Tasdik-i Gaybi, Hayrat Neşriyat, Isparta 2015, s. 144.
Bediüzzaman, Sikke-i Tasdik-i Gaybi, Hayrat Neşriyat, Isparta 2015, s. 153.
Bediüzzaman Said Nursi, Mektubat, Hayrat Neşriyat, Isparta 2016, c.2, s. 431.

