İlgili kısım Risale-i Nur'da şu şekilde geçmektedir:

Öyle de hayat dahi, mevcûdâtın keşşâfıdır, keyfiyâtın tahakkukuna sebebdir. Hem cüz’î bir cüz’ü, küll ve küllî hükmüne getirir. Ve küllî şeyleri, bir cüz’e sığıştırmaya sebebdir. Ve hadsiz eşyâyı iştirâk ve ittihâd ettirip, bir vahdete medâr bir ruha mazhar yapmak gibi kemâlât-ı vücûdun umumuna sebebdir. Hatta hayat, kesret tabakātında bir çeşit tecellî-i vahdettir. ¹

Hayat; görme, işitme ve benzeri duygularla dış dünyayı canlının içine taşır. Böylece canlı, çevresindeki pek çok şeyden çeşitli şekillerde faydalanır. Bu sebeple hayat sahibi bir varlık için çok şey, âdeta onun malı gibi olur. Yani hayat, çok farklı varlıkları küçük bir cisimde toplayan bir merkez gibidir.

Meselâ küçük bir bal arısı, hayat sayesinde bütün kâinâtla alâka kurar; özellikle yeryüzündeki çiçekler ve bitkilerle münâsebet tesis eder. Bu cihetle sanki, “Şu arz benim bahçem ve ticarethânemdir” diyebilir.

Hayat ayrıca, kâinâtın idâresinde görünen rızık, rahmet, inâyet ve hikmet gibi mânâları da bulunduğu yere çeker. Sanki hayat bir merkez olur; bu hakikatler onun etrafında toplanır.

Meselâ hayat, bir cisme girdiği vakit, Hakîm ismi o cisimde tecellî eder; hikmetle onun yuvasını yapar, düzenini kurar. Aynı şekilde Kerîm ismi tecellî eder; meskenini ihtiyaçlarına göre tertip eder ve süsler. Yine Rahîm isminin cilvesi görünür; o hayatın devamı ve kemâli için türlü türlü ikramlarda bulunur. Rezzak isminin cilvesi de görünür; o hayatın sürmesi ve gelişmesi için maddî ve mânevî gıdaları yetiştirir, bir kısmını da bedeninde depolar.

Demek hayat, pek çok İlâhî ismin ve sıfatın toplandığı bir odak noktasıdır. Farklı sıfatlar onda birbiri içine girer; hattâ birbirinin aynı gibi görünür. Bu sebeple hayat, âdeta ilim, kudret, hikmet ve rahmetin birlikte göründüğü parlak bir tecellîdir.