Nur Talebelerinin geneline yönelik olan bu iddia doğru değildir. Bediüzzaman Hazretleri İslamiyet'in şahısların değil, kurumların bile tekelinde olamayacağını şu şekilde ifade etmektedir:

Hak ve hakîkat inhisâr altına alınmaz. Îmân ve Kur’ân, nasıl inhisâr altına alınabilir?¹

Diğer İslam âlimleri ve İslami eserler hakkında Bediüzzaman Hazretlerine yöneltilen soru ve cevabı aşağıdadır:

Diyorlar: Saîd yanında başka kitapları bulundurmuyor. Demek onları beğenmiyor. Ve İmâm-ı Gazâlî’yi de tam beğenmiyor ki, eserlerini yanına getirmiyor. İşte bu acîb, ma‘nâsız sözlerle bulantı veriyorlar. Bu nevi‘ hileleri yapan, perde altında ehl-i zındıkadır; fakat sâfdil hocaları ve bazı sofîleri vâsıta yapıyorlar.
Buna karşı deriz ki: Hâşâ, yüz def‘a hâşâ! Risâle-i Nûr şâkirdleri Huccetü’l-İslâm İmâm-ı Gazâlî ve beni Hazret-i Alî ile bağlayan yegâne üstâdımı beğenmemek değil, belki bütün kuvvetleriyle onların ta‘kîb ettiği mesleği ehl-i dalâletin hücûmundan kurtarmak ve muhâfaza etmektir.
Hem Risâle-i Nûr şâkirdlerinin yüz mislinden ziyâde zâtlar, o kitaplarla meşguldürler ve o vazîfeyi yapıyorlar. Biz de o vazîfeyi onlara bırakmışız. Yoksa hâşâ ve kellâ, o kudsî üstâdlarımızın mübârek eserlerini rûh u cânımız kadar severiz. Fakat her birimizin birer kafası, birer eli, birer dili var. Karşımızda da binler mütecâviz var. Vaktimiz dar. En son silâh, mitralyoz gibi Risâle-i Nûr burhânlarını gördüğümüzden, mecbûriyetle ona sarılıp iktifâ ediyoruz.²

Yine başka bir eserinde İslam dünyasında birlik, beraberlik ve samimiyet için uyulması gereken dokuz emri sıralarken üçüncü sırada şu ifadelere yer vermektedir:

Haklı her meslek sâhibinin (başkasının mesleğine ilişmemek cihetinde) hakkı: "Mesleğim haktır" yâhûd "Daha güzeldir" diyebilir. Yoksa başkasının mesleğinin haksızlığını veya çirkinliğini îmâ eden, "Hak yalnız benim mesleğimdir" veyâhûd "Güzel, benim meşrebimdir" diyemez, olan insaf düstûrunu rehber etmek.³

İslam birliğine yönelik söylemleri o kadar fazladır ki, bu söylemler kendisine şöyle bir sorunun sorulmasına neden olmuştur:

Dâimâ ittihâd-ı İslâmdan bahsedersin. Sen bize ta‘rîf et.⁴

Bediüzzaman Hazretleri, kendi talebelerinin diğer İslam âlimlerine yönelik övgülerini içeren mektuplarını pek çok yerde Risale-i Nur külliyatına dâhil etmiştir. Talebelerinden Mustafa Ertuğrul Ağabey'in bir mektubundan alınan aşağıdaki paragraf, örnek olması açısından önem arz etmektedir:

Her türlü işkence ve sıkıntılara ve her türlü zahmetlere ve her türlü meşakkatlere tahammül ederek dünya yüzünü ve kalplerimizi dahi kaplayan bütün dalâlet ateşini söndürmek ve her zî-şuûru dâr-ı saâdete vâsıl etmek emeliyle bütün hayatını sefâletle geçirip canını dahi fedâ etmekte olan Üstâdımıza, Cenâb-ı Zülcelâl Hazretleri hıfz-ı inâyet ile Hazret-i Resûlullâh Efendimizin himâye ve himmetleri; ve diğer Üstâdlarımız İmâm-ı Gazâlî ve İmâm-ı Rabbânî ve Şâh-ı Geylânî gibi aktâbların himmet ve yardımlarıyla bu kudsî vazîfenizi bihakkın îfâ ve intişâr ettirmektesiniz. Cenâb-ı Erhamü’r-râhimîn siz Üstâdımıza tûl-ü ömürler ve vücûd-u pâkinize âfiyetler versin. Âmîn.⁵

Özetle Risale-i Nur, bu asırda insanların imanına çok büyük hizmet etmektedir. Ehl-i sünnet itikadına sahip her topluluğu hak olarak görmektedir. Bununla beraber ehl-i sünnet olan topluluklarla kardeşlik, birlik ve beraberliğin kurulmasının öncelikli hedeflerden biri olduğunu ifade etmektedir. Dolayısıyla "tek kurtuluş yolu Risale-i Nur'dur" veya "Risale-i Nur İslami birikimden üstündür" şeklindeki bir çıkarım, Risale-i Nur'un kendisi veya talebeleriyle bağdaşmamaktadır.