“Ğays” kelimesi sözlükte yağmur anlamına gelmekle birlikte, bereket, rahmet ve ilahî yardım taşıyan yağmuru ifade etmektedir. Bu kelime aynı zamanda yağmurun bitirdiği ürün, bol ve faydalı yağış,¹ ilahî imdat ve rahmet gibi anlamlarda da kullanılmaktadır.² “Ğays”ın özellikle yağmur mânâsında tercih edilmesi, onun kuraklık ve kıtlık dönemlerinden sonra gelen, insanlara âdeta bir yardım, imdat ve kurtuluş vesilesi olan yaz yağmurunu çağrıştırmasındandır.³ Ayrıca mecazî olarak gökyüzü, bulut ve çeşitli bitkiler için de kullanıldığı görülmektedir.⁴ Bu bağlamda “ğays” kelimesinin, bol ve bereketli oluşu bakımından nisan yağmurlarına; kuraklık sonrası gelişi yönüyle ise yaz yağmurlarına işaret ettiği anlaşılmaktadır. Kur’ân’da yaz yağmuru anlamında kullanılan “ğays” kelimesi üç ayette geçmekte ve bu ayetlerde onun özellikle nimet, rahmet ve ilahî yardım boyutu vurgulanmaktadır.

“Mâe” kelimesi, “م و ه” (m-v-h) kökünden türemiş olup kökün sonundaki “h” harfinin hazfedilmesi ve “vav” harfinin “elif”e dönüşmesiyle meydana gelmiştir. Bu kelimenin çoğulu ise “miyâh” ve “emvâh” şeklinde kullanılmaktadır.⁵ “Mâe” (su) kelimesi toplam elli dokuz yerde geçmektedir. Bu kullanımların otuzunda, “gökten yeryüzüne indirilen yağmur” anlamı öne çıkarken; yirmi dokuzunda “gökten bir su indirdi” şeklindeki kalıp ifadeler tercih edilmiştir. ⁶Ayrıca iki ayette ise aynı anlam korunmakla birlikte “inzâl” fiili kullanılmadan doğrudan “mâ” kelimesine yer verilmiştir. ⁷ Bu ayetlerin tamamında, yağmurun gökten indirilişiyle yeryüzünü yeniden diriltip canlandırdığına, bunun da ilahî rahmet ve nimet oluşuna dikkat çekilmektedir.