Ehl-i sünnete göre Allah zamandan, mekândan, cisimden ve yaratılmışlara benzemekten münezzehtir. O'na ne bir mekan isnad edilebilir ne de O cisimlendirilebilir. Ehl-i Sünnet ve’l Cemaatin ortak kanaati bu gibi ifadelerin mecazi olarak kullanıldığı üzerinedir.

“Allah’ın evi” terkibinin Arapça karşılığı olan “Beytullah” Kâbe hakkında kullanılan bir ifadedir. “Beyt”ten maksat, Kâbe’dir. Zira beyt ifadesini bizlere Rabbimiz şöyle bildirmektedir:

O vakit Kâ'be'yi de insanlar için bir sevab (kazanma) yeri ve emniyetli bir mahal kıldık. Öyle ise (siz de) İbrâhîm'in makamından bir namazgâh edinin. İbrâhîm ve İsmâîl'e de: “Tavâf edenler, i'tikâfta olanlar, rükû' (ve) secde edenler (namaz kılanlar) için beytimi temiz tutun!” diye emrettik.¹

Kâbe’ye Beytullah (Allah’ın evi) denilmesi, Allah’a (c.c.) ibadet etmek için yeryüzünde yapılan ilk mabed olması, insanların hidâyeti ve putperestliğin yıkılıp tevhid inancının yerleşmesi için gönderilmiş olan Hanîf dininin sembolü ve bütün Müslümanların namazlarında yöneldikleri yer olması gibi sebeplere dayanır. Yüce Allah, birçok ayet-i kerimede onun şerefini yüceltmiştir.

Muhakkak ki mübârek ve âlemlere bir hidâyet olarak insanlar için kurulan ilk ev (ilkma'bed), elbette Mekke'deki (Kâ'be)dir.²

Yine aynı şekilde Allah için ibadete mahsus olan tüm camiler ve mescitler için de “Allah’ın evi” terkibi kullanılır. Nitekim Sevgili Peygamberimiz (s.a.v) bir hadis-i şerifte konu hakkında şöyle buyurmuştur.

Yeryüzünde Allah’ın evleri; mescitlerdir. Oraya gelene Allah Teâlâ ikramda bulunur.³

Bu itibarla “Allah’ın evi” tabirinden Allah için ibadet edilen yer anlaşılmalı, asla Allah’a isnat edilen bir mekân anlaşılmamalıdır. Çünkü Allah (c.c.) zaman ve mekândan münezzehtir. O, bir mekânda olan değil, bütün mekânları kuşatmış olandır. Zaman ve mekân mahlûk/yaratılmıştır. Allah ise yaratıcıdır. Dolayısıyla O, yaratılmışlara has özelliklerden münezzehtir, yani uzaktır.⁴