Ergenlik çağına gelmeden önce babasını kaybetmiş kız veya erkek çocuklara “yetim” denilmektedir. Tanımdan da anlaşıldığı kadarıyla yetimlik, çocukluk devresiyle alakalı bir durumdur.
Babasını kaybeden küçük büyük herkese (sözlük anlamı bakımından) yetim denilebilirse de fıkıhta yetim henüz bulûğ çağına ermemiş çocuklar hakkında kullanılır. Nitekim bir hadiste Sevgili Peygamberimiz (s.a.v) “Büluğ çağına ulaştıktan sonra yetimlik kalkar.”[1] buyurmuştur.
Annesini kaybeden çocuğa da yetim denilebilir ama kelimenin asıl konumu, babasını kaybeden çocuk içindir. Çünkü Arapça’da annesini kaybeden çocuk için aciyy, hem annesini hem babasını kaybeden çocuk için latîm kelimeleri varsa da gerek konuşma dilinde gerekse yazılı metinlerde yetim bütün bu durumları ifade etmektedir. [2]
Türkçemizde ise biraz farklı olarak annesini kaybeden kimseye daha çok öksüz denir.
Bulûğ çağına ermeden babasını kaybeden bu çocukların bakımına ortak olmak isteyenler için, kardeş kurumumuz Hayrat Yardım yetim hamiliği çalışmasını yürütmektedir.
