Risale-i Nur’da adı geçen “İmâm-ı Nûreddîn” için ilgili kısımlar şöyledir:
İmâm-ı Gazâlî, İmâm-ı Nûreddîn’den aldığı dersle Celcelûtiye’deki bütün Süryânî kelimelerini tefsîr etmiş.1
İmâm-ı Gazâlî, İmâm-ı Nûreddîn’den ders alarak bu Celcelûtiye’nin hem Süryânî kelimelerini, hem kıymetini, hem hâsiyetini şerh etmiş.2
Metinde bahsi geçen İmâm-ı Nûreddîn, büyük İslam alimi ve tasavvuf büyüğü Ebu’l-Hasan Şâzelî Hazretlerinin silsilesinde yer alan veya o ekolden gelen, aynı zamanda İmam-ı Gazali'ye manevi ders veren bir zat olduğu anlaşılmaktadır.
İmam-ı Gazali, Hz. Ali (r.a.)'ye ait Celcelûtiye duasını sistemleştirip şerh eden en önemli halkalardan biridir. İmâm-ı Nûreddîn ise, Gazali'ye bu sırların anahtarını manevi olarak veren mürşid olabilir.
“İmâm-ı Nûreddîn” olarak ifade edilen bu zat; Klasik tabakat kitaplarında Celcelûtiye üzerine ihtisası bilinen ve devren İmâm-ı Gazâlî’ye (ö. 505/1111) yakın tek isim Horasanlı sûfî âlim Nûreddîn es-Serahsî’dir (ö. h. 577/m. 1181). Serahs (Horasan) doğumlu olan bu zat; tefsir, esmâ-i hüsnâ ve bedî‘ ilmiyle meşgul olmuştur. “Kitâbü’l-Esrâr”, “Elfâz-ı Celcelûtiyye” gibi küçük risaleleri, Celcelûtiye’nin lugat ve hâsiyetlerine dair şerhleri zikredilir. Talebeleri arasında Gazâlî’nin ismi de kaydedilir.3 Bu sebeple Risale’deki atfın, biyografi kaynaklarında “Nûreddîn” lakabıyla meşhur bu zâta işaret etmesi de muhtemeldir.
İmam-ı Gazali’ye nispet edilen ve Celcelûtiye’nin Süryani kelimelerini, ebced değerlerini ve özelliklerini anlatan meşhur eser ise Behcetü's-Seniyye veya Şerhu Du‘âi’l-Celcelûtiyye'dir. Bu eser, Celcelûtiye manzumesinin kelime kelime şerhini içerir. Eserde şu detaylar bulunur:
Eserdeki "Celcelûtiye, Helhelat, Hayyul-Kayyum" gibi esmaların Süryanice karşılıkları ve manevi derinlikleri bulunmaktadır.
Hangi beytin hangi dert için, kaç defa ve ne zaman okunacağına dair "havas" bilgileri ve Harflerin ebced değerlerinin sırları yer almaktadır.
Eser; Hz. Ali'ye nisbet edilen manzumenin Süryânî ve Arapça lafızlarının açıklaması, esmâ-i hüsnâya dayalı fazîlet ve hususiyet izahları, duânın okunuş adabı bölümlerinden oluşur.
Risale matbu değildir; İstanbul’daki bazı yazma nüshalarda bulunur. Ayrıca Süleymaniye, Ayasofya ve Bursa İnebey kütüphanelerinde “Huccetü’l-İslâm Muhammed b. Muhammed el-Gazzâlî” şeklinde kayıtlıdır.
Risale-i Nur'da yer alan ibareler de bu şerhe gönderme yapmaktadır. Yani “İmâm-ı Gazâlî, İmâm-ı Nûreddîn’den ders alarak…” ifadesi, şerhin telif zincirini özetlemiştir denilebilir. Ayrıca Ahmed Ziyâeddin Gümüşhânevî Hazretlerine ait Mecmuatü’l-Ahzab eseri de, Celcelûtiye'nin hem metnini hem de Gazali'ye nispet edilen şerh ve havas bilgilerini içerir.
Bediüzzaman Said Nursi, Emirdağ Lahikası, Hayrat Neşriyat, Isparta 2019, c.2, s.185
Bediüzzaman Said Nursi, Sikke-i Tasdik-i Gaybi, Hayrat Neşriyat, Isparta 2016, s.106
Safedî, el-Vâfî; Yâkût, Mu‘cemu’l-Udabâ

