Bahse konu yerde şöyle geçmektedir:

Peygamberimiz Aleyhissalâtü Vesselâm’a âit âyetlerinin birkaç numûnesini göstereceğiz.

Birincisi: Zebur’da şöyle bir âyet var:

 اَللّٰهُمَّ ابْعَثْ لَنَا مُق۪يمَ السُّنَّةِ بَعْدَ الْفَتْرَةِ

Meali: Yâ İlâhenâ!  Fetretten sonra bize sünneti ikame edecek olan zâtı gönder.

Mukîmü’s-Sünne ise, ism-i Ahmedîdir. [1]

Mukîmü’s-Sünne: Hz. Muhammed (a.s.m.) 'ın Tevrat ve Zebur'daki ismi, sünneti ikame eden(yerleştiren ve kalıcı hale getiren ) manasındadır.[2]

Sünnet, sözlükte: Tutulan, benimsenen yol, âdet, hüküm, emir ve nehiyden oluşan yol anlamına gelmektedir. 

Buradaki manasıyla sünnet ise: Din ve şeriatı ifade eder. Bu bağlamda şeriat ise Cenâb-ı Hakk’ın kulları için hayat prensibi haline getirilmesini istediği emir ve yasakların bütünüdür. Yani Sevgili peygamberimizin getirdiği İslam dinini yaşayarak ümmetine aktarmış ve sünneti ikame etmiştir.