İslam'da ölünün yedisi, kırkı, elli ikisi gibi belirli günlerde merasim yapılmasını emreden herhangi bir ayet veya sahih hadis bulunmamaktadır. Bu uygulamalar daha çok bazı toplumlarda örf ve gelenek olarak ortaya çıkmıştır. Bu sebeple bu durum dini bir zorunluluk veya sünnet olarak kabul edilmez.

Ancak sevabı ölen kimsenin ruhuna bağışlanmak üzere her zaman hayr-u hasenât yapılabileceği gibi çeşitli vesilelerle dua da edilebilir.¹ Nitekim Hz. Peygamber (sav) şöyle buyurmaktadır:

İnsan ölünce, üç ameli dışında bütün amellerinin sevabı kesilir: Sadaka-i câriye, kendisinden istifade edilen ilim, arkasından dua eden hayırlı evlât.²

Sa’d Ubâde (r.a) babasından ve dedesinden naklederek şöyle diyor: “Sa’d b. Ubâde, Peygamber ile birlikte bir savaşa katılmak üzere çıkmıştı. O esnada annesi de Medine’de vefat etmek üzereydi, kendisine bir şey vasiyet et” denildi. Ne vasiyet edebilirim ki mal Sa’d’ın malıdır, Sa’d gazveden dönmeden de vafat etti. Sa’d, Medine’ye geldiğinde bu olay ona aktarıldı. Bunun üzerine Sa’d: “Ey Allah’ın Rasûlü! Eğer anam hakkında tasaddukta bulunursam ona faydası dokunur mu?” diye sordu. Rasûlullah (s.a.v)’de: “Evet” buyurdu. Sa’d ta şu ve şu bahçem diyerek bahçesinin ismini söyledi ve annem için sadakadır dedi.³

İbn Abbas (r.a) Sa’d b. Ubâde (r.a)’den naklediyor: Sa’d b. Ubâde Rasûlullah (s.a.v)’e gelerek: “Annem vefat etti. Onun bir adağı vardı, onun için bir köle azâd etsem borcunu ödemiş olur muyum?” diye sordu. Rasûlullah (s.a.v)’de: “Annen adına köle azâd et” buyurdu.⁴

Bu bağlamda bir zorunluluk olmadan o günlerde veya başka herhangi bir zamanda Kur'an okunması, dua edilmesi, sadaka verilmesi ve sevabının ölüye bağışlanması caizdir. Asıl önemli olan belirli günlere bağlı kalmadan ölü için dua ve hayır yapmaktır.