Namaz ibadetinin rükünlerinin neler olduğu Kitap ve Sünnette belirtilmiş, nasıl kılınacağı da bizzat Hz. Peygamber (sav) tarafından sözlü ve fiili olarak ortaya konulmuştur. Bu rükünler iftitah tekbiri, kıyam, kıraat, rükû, secde ve ka’de-i ahiredir.
Namazın rükünlerinden herhangi birinin mazeretsiz olarak terk edilmesi halinde namaz sahih olmaz. Ancak dinimizde sorumluluklar, kulun gücüne göre belirlenmiş, gücü aşan veya ağır meşakkat oluşturan durumlar için kolaylaştırma yoluna gidilmiştir. Nitekim Hz. Peygamber (s.a.s.) nasıl namaz kılacağını soran hasta bir sahabîye şöyle buyurmuştur:

Namazını ayakta kıl. Eğer gücün yetmezse oturarak, buna da gücün yetmezse yan üzere yatarak kıl.¹

Namazın rükünlerinden herhangi birini yerine getirmeye engel olan rahatsızlıklar da kolaylaştırma sebebi sayılmıştır. Buna göre;
Namazı ayakta kılmaya gücü yetmeyen kimse oturarak kılar. Bu kişi secde yapabiliyorsa rükû için biraz eğilir, secdesini ise alnını ve burnunu yere koyarak aslî şekliyle yapar. Şayet secde de yapamıyor ise rükû ve secdesini îmâ ile yapar. Rükû ve secdenin îmâ ile eda edilmesi durumunda secde için yapılan eğilme hareketinin, rükû için yapılandan daha aşağı olması gerekir.
Ayakta durabildiği halde secde edemeyen kimse, namazını yere veya sandalyeye oturarak îmâ ile kılabileceği gibi kıyam ve rükûyu normal yapıp, secdeleri îmâ ile yerine getirebilir.

Birinci rek‘atı kıyam, rükû ve secdeleriyle eda edebilen ancak sonraki rek‘atlarda ayağa kalkamayan kimse, diğer rek‘atlarını oturduğu yerde rükûsunu biraz eğilerek secdeleri ise aslî suretiyle yaparak namazını tamamlar.
Ayakta durmaya ve rükû yapmaya gücü yettiği halde yere oturamayan kimse, namaza ayakta başlayıp rükûdan sonra secdeyi sandalye vb. bir şey üzerine oturarak îmâ ile eda edebileceği gibi namazın tamamını sandalyede oturarak ima ile de kılabilir.²